Samen Afvallen — Dé Community Voor Iedereen Die Kilo's Kwijt Wil

Ha allemaal, Ik ben 3 weken geleden begonnen met afvallen. Bewust in november ja, terwijl iedereen zegt dat je beter tot januari kan wachten. Maar ik dacht: als ik nu niet begin doe ik het nooit. Mijn startgewicht was 97 kilo bij 1m82. Nu na 3 weken zit ik op 94,6. Niet spectaculair maar het gaat de goede kant op. Wat ik anders doe: - Ontbijt en lunch zijn vaste maaltijden geworden, altijd hetzelfde zodat ik niet hoef na te denken - Avondeten gewoon mee met het gezin maar ik neem geen tweede portie meer - Elke avond een halfuur wandelen, ook als het regent - Geen frisdrank meer, alleen water en koffie Het moeilijkste vind ik de avonden. Om 9 uur zit ik op de bank en dan wil ik chips. Voorlopig pak ik dan een appel of een paar noten maar het is niet hetzelfde. Iemand die ook in het najaar is begonnen? Hoe gaan jullie om met de korte dagen en de verleiding van herfst- en wintereten?

Ik maak dit al jaren in de herfst en winter en het past echt goed bij gezond eten. Rode kool met appel, mijn oma maakte het ook maar dan met bakken suiker en een halve stuk boter erdoor. Mijn versie is een stuk lichter. Dit heb je nodig voor 4 porties: - Halve rode kool, in dunne reepjes - 1 appel (elstar of jonagold), in blokjes - 1 ui, gesnipperd - Scheutje appelazijn - Snufje kaneel - Zout en peper - Theelepel olijfolie Ui glazig fruiten in de olie. Rode kool erbij en 10 minuten laten stoven met deksel erop. Dan de appel, azijn en kaneel erdoor. Nog een kwartier op laag vuur tot alles zacht is, af en toe roeren. Per portie kom je op zo'n 120-140 kcal. Ik eet het bij kip uit de oven of een stukje vis. Soms maak ik een dubbele portie en bewaar de helft in de koelkast voor de volgende dag, smaakt dan nog lekkerder. Wie maakt hier ook rode kool op een gezonde manier?

Ik werk al 18 jaar als glazenwasser en je zou denken dat je met zo'n fysiek beroep vanzelf slank blijft. Maar het tegendeel was waar bij mij. Ladder op, ladder af, de hele dag door, en toch 97 kilo op de weegschaal vorig jaar november. Het probleem was simpel: ik at de hele dag door in de auto tussen klussen door. Broodjes, koeken, energiedrankjes. Soms 2 keer per dag langs de snackbar want je bent toch onderweg. Mijn vrouw zei niks meer, maar ik zag het zelf ook. In december vorig jaar ben ik gewoon begonnen met voorbereiden. Elke avond voor de volgende dag bakjes klaarmaken. Rijst met kip, of een broodje met tonijn, dat soort dingen. Niks bijzonders, gewoon normaal eten maar dan van tevoren klaar. De eerste maand viel ik 4 kilo af en dat motiveerde enorm. Daarna ging het langzamer, soms 1 kilo per maand, soms 2. Maar het ging de goede kant op. Nu sta ik op 80 kilo en ik voel me 10 jaar jonger op die ladder. Mijn knieen zijn me dankbaar.

Mijn zus doet al jaren karate en bleef maar zeuren dat ik een keer mee moest komen. Ik dacht eerlijk gezegd dat het niks voor mij was, veel te intensief en ingewikkeld. Maar goed, in juni ben ik toch een keer meegegaan naar een beginnerscursus. Nu ben ik 4 maanden verder en ik ga 2 keer per week. Het is echt heel anders dan ik verwachtte. De warming-up alleen al is behoorlijk zweten, en dan heb je de kata's en oefeningen nog. Maar het fijne is dat je op je eigen niveau mee kan doen. Qua gewicht ben ik 4 kilo kwijt zonder dat ik er bewust mee bezig was. Ik eet niet anders, maar ik merk dat ik na de training veel minder trek heb in rommel. En wat me het meest verbaast: ik slaap zo veel beter op de avonden na karate. Het enige nadeel: je spierpijn de eerste weken is echt niet normaal haha. Maar dat went. Heeft hier nog iemand ervaring met een vechtkunst als beweging voor afvallen?

Sinds vier maanden bezig met afvallen, van 92 naar 86 kilo bij 1.82m. Gaat eigenlijk best lekker, overal word ik dunner. Armen, benen, gezicht, allemaal prima. Maar mijn buik doet iets raars. Als ik 's ochtends uit bed stap is hij vrij plat, zeker voor mijn doen. Maar tegen de avond lijk ik wel zwanger. Serieus, mijn vrouw maakt er al grapjes over. Ik eet vrij gezond denk ik. Veel volkoren brood, groente, linzen, bruine bonen. Drink genoeg water. Geen frisdrank of alcohol door de weeks. Mijn vrouw zegt dat ik lucht inslik als ik eet omdat ik te snel eet. Kan dat echt zoveel uitmaken? Of is het gewoon vet dat nog weg moet en valt het 's ochtends minder op omdat je lege maag hebt? Ben benieuwd of anderen dit herkennen.

In januari zijn we met z'n vieren gestart. Ik en drie vriendinnen uit mijn volleybalteam. We hadden een WhatsApp-groepje aangemaakt, "Operatie Zomer 2026", elke dag foto's van ons eten, weegmomenten op maandag. Na twee maanden haakte de eerste af. Druk met de kinderen, geen tijd meer om voor te bereiden. Snap ik, maar jammer. In april stopte de tweede, haar vriend vond het onzin en ze ging mee in zijn mening. En afgelopen zomer zei de derde dat het "gewoon niet voor haar werkt" terwijl ze elke week drie keer bij de snackbar stond. Ik ben van 87 naar 79 kilo gegaan in negen maanden. Best trots op mezelf eerlijk gezegd. Maar dat groepje mis ik wel. Het was leuk om samen recepten te delen en elkaar aan te moedigen als je een slechte week had. Nu doe ik het alleen en soms voelt dat best eenzaam. Hoe doen jullie dat? Hebben jullie iemand om het mee te delen of doen de meesten het ook alleen?

Ik twijfelde lang om mijn verhaal hier te delen, maar ik ben zo blij met waar ik nu sta dat ik het toch doe. Ik werk als dierenverzorger in een asiel en dat is lichamelijk best zwaar werk. Hokken schoonmaken, honden uitlaten, katten tillen. Maar ondanks al die beweging kwam ik de laatste jaren steeds meer aan. Bij 97 kilo dacht ik: dit kan zo niet verder. Ik was 34 en voelde me alsof ik 60 was. Het probleem was mijn eetpatroon. Op het werk at ik nauwelijks omdat ik het druk had, en als ik thuiskwam had ik zo veel honger dat ik alles wat los en vast zat naar binnen werkte. Brood met pindakaas, koekjes, soms een heel pak ontbijtkoek achter elkaar. Ik ben begonnen met intermitterend vasten, 16:8. Mijn eetvenster is van 11 tot 7, dat past goed bij mijn werktijden. In het begin was het lastig, maar na twee weken was ik er al aan gewend. Ik ben ook bewuster gaan koken. Meer groenten, meer eiwit, minder troep. Het ging niet snel. Gemiddeld een kilo per maand. Maar nu, bijna twee jaar later, weeg ik 74 kilo. Mijn knieen doen geen pijn meer na een dag werken. Ik kan makkelijker met de grotere honden om. En ik heb gewoon veel meer energie. Wat me het meeste geholpen heeft is dat ik niet streng voor mezelf ben geweest. Als ik een keer iets ongezonds at, dan at ik het en ging de volgende dag gewoon weer door. Geen schuldgevoel, geen straffen met extra sporten. Gewoon doorgaan. Voor iedereen die net begint: het hoeft niet allemaal precies goed te gaan. Het moet vooral vol te houden zijn.

Hoi allemaal! Ik wilde even een lekker recept delen dat mij echt helpt met het tussendoor snoepen. Sinds een paar weken maak ik groentechips in de oven en ik mis de gewone chips echt niet meer. Je hebt nodig: courgette, rode biet, zoete aardappel of pastinaak (of een mix van alles). Verder olijfolie, zeezout en kruiden naar smaak. Ik gebruik meestal paprikapoeder en knoflookpoeder. Verwarm de oven voor op 150 graden. Snijd de groenten in hele dunne plakjes, het liefst met een mandoline. Dep ze goed droog met keukenpapier, anders worden ze niet knapperig. Leg ze op een bakplaat met bakpapier, besprenkel met een heel klein beetje olijfolie en strooi de kruiden erover. Bak ze 20 tot 30 minuten tot ze knapperig zijn. Let wel goed op want ze kunnen snel aanbranden. Mijn favoriet is rode biet met een beetje gedroogde tijm. Echt verslavend lekker. En het mooie is dat je er best veel van kunt eten zonder schuldgevoel. Een hele bakplaat is nog geen 150 calorieën als je zuinig bent met de olie. Heeft iemand nog andere kruiden die er goed bij passen?

Na 5 maanden 16:8 ben ik er vorige maand mee gestopt. Ik was van 86 naar 79 kilo gegaan, dus het werkte prima. Maar ik merkte dat ik steeds meer met die klok bezig was. Elke dag precies om 12 uur m'n eerste hap, en als ik om kwart voor 8 nog niet klaar was met eten werd ik gestrest. Op een gegeven moment stond ik bij een vriendin thuis en sloeg ik taart af omdat het 'te laat' was. Toen dacht ik: dit is niet gezond meer. Nu eet ik gewoon weer als ik honger heb. Ik sta op 79-80 kilo en dat schommelt een beetje maar ik val niet echt bij. Heeft iemand hetzelfde meegemaakt? Dat je stopt en dan gewoon stabiel blijft?

Hoi allemaal, ik zit nu al bijna 4 maanden alles bij te houden in een calorieteller-app. Echt alles hoor, elke maaltijd, elk tussendoortje. Maar het resultaat? 1,5 kilo in 4 maanden. Ik ben 78 kilo, 1.70 lang en eet rond de 1500 kcal per dag. Dat moet toch genoeg zijn om af te vallen? Het frustrerende is dat ik me er echt aan hou. Doordeweeks tenminste. In het weekend ga ik soms uit eten of bestel ik iets, maar dan schat ik het in de app in. Kan het daaraan liggen dat het zo langzaam gaat? Of mis ik iets? Ik begin me af te vragen of die app uberhaupt zin heeft als je er zo weinig van merkt op de weegschaal.

Ik at elke avond na het eten nog een rondje snacken op de bank. Crackers met kaas, een rijtje chocolade, en meestal ook een glas wijn erbij. Uit nieuwsgierigheid heb ik het een keer bijgehouden en ik kwam op zo''n 450 tot 550 calorieën per avond. Elke avond! Twee weken geleden besloot ik om dat avondritueel gewoon te stoppen. Na het eten drink ik nu een kop thee en dan is de keuken dicht. De rest van mijn eetpatroon heb ik niet veranderd. Vanochtend op de weegschaal: 3,5 kilo minder. In veertien dagen. Ik wist dat het veel calorieën waren maar ik had niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Het moeilijkste is die eerste avond. Je handen willen iets doen, je bent het gewend. Maar na vier of vijf dagen merkte ik dat ik er niet eens meer aan dacht. Nu pak ik een boek of ga ik eerder naar bed. Iemand anders die dit herkent?

Hoi allemaal, ik wilde mijn verhaal delen omdat ik nog steeds niet helemaal kan geloven dat het gelukt is. Ik werk al 22 jaar als bloemiste en heb altijd een pot koekjes achter de toonbank staan. Tussendoor een koekje, na de lunch een koekje, als het rustig was een koekje. Dat gaat ongemerkt maar het telt wel op. Daarnaast nam ik de bus naar huis terwijl het maar 25 minuten lopen is. Begin januari ben ik twee dingen gaan veranderen. De koekjestrommel heb ik vervangen door een schaaltje worteltjes en komkommer. En ik loop nu elke dag naar huis, weer of geen weer. Dat was het. Geen dieet, geen calorieën tellen, geen maaltijden overslaan. De eerste maand was lastig, vooral die koekjes miste ik echt. Maar na drie weken was het al normaler. En het lopen na een dag in de winkel voelde eigenlijk heel fijn, lekker even uitwaaien. Nu tien maanden later sta ik op 77 kilo. Veertien kilo lichter. Mijn knieën doen minder zeer als ik lang sta, ik slaap beter en ik heb meer energie aan het eind van de dag. Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Twee kleine aanpassingen en volhouden, dat was het voor mij.

Hoi, Even een berichtje voor wie op zoek is naar iets anders dan hardlopen of fietsen. Ik ben man, 48 jaar, en 2 maanden geleden heb ik een bokszak opgehangen in de schuur. Tweedehands via Marktplaats, 25 euro inclusief ophangbeugel. Beste aankoop in tijden. Ik train er nu 3 tot 4 keer per week mee, steeds zo'n 20 minuten. Ik doe 2 minuten slaan en dan 1 minuut rust, dat herhaal ik 6 of 7 rondes. In het begin was ik na 3 rondes al helemaal kapot, nu houd ik het makkelijk vol. Wat ik merk na 2 maanden: mijn schouders en armen zijn steviger geworden. Mijn gewicht is van 91 naar 87 kilo gegaan, maar dat komt ook doordat ik beter ben gaan eten. Het leukste vind ik eigenlijk dat het helpt tegen stress. Na een drukke werkdag even 20 minuten op die zak rammen en je hoofd is helemaal leeg. Tips als je het wilt proberen: koop gewoon een tweedehands zak, hoeft geen duur merk te zijn. Zoek op YouTube naar basistechniek want als je verkeerd slaat krijg je last van je polsen. En begin rustig, je spieren en gewrichten moeten eraan wennen. Heeft iemand hier ook ervaring met boksen of een bokszak thuis? Ben benieuwd of er meer mensen zijn die dit doen voor het afvallen.

Hallo allemaal, Ik ben al een tijdje bezig met afvallen en probeer zoveel mogelijk zelf te koken. Vorige week zag ik een recept voor falafel uit de oven en dacht: dat ga ik proberen. Eerlijk gezegd verwachtte ik er niet veel van, want falafel ken ik vooral uit de snackbar. Maar het viel echt mee qua moeite en het resultaat was verrassend lekker. Dit is hoe ik het doe: Nodig: 1 blik kikkererwten (400 gram, uitgelekt), 1 kleine ui, 2 teentjes knoflook, bosje peterselie, theelepel komijn, theelepel koriander (gemalen), snufje zout en peper, eetlepel bloem. Alles in de keukenmachine, niet te glad pureren want dan worden ze te papperig. Met natte handen balletjes draaien, ik krijg er zo'n 12 uit. Op bakpapier in de oven, 200 graden, 25 minuten. Halverwege even omdraaien. Ik eet ze met een beetje tzatziki, wat sla en tomaat erbij. Soms een volkoren pitabroodje maar dat laat ik ook weleens weg als ik op de koolhydraten wil letten. Per 3 balletjes zit je op zo'n 80 tot 90 kcal, dus dat is echt prima. Mijn dochter van 7 helpt altijd mee met de balletjes draaien, dat vindt ze geweldig. Op zondag maak ik vaak een dubbele portie en dan heb ik voor maandag en dinsdag ook nog wat in de koelkast staan. Heeft iemand nog leuke variaties? Ik zat te denken aan iets met zoete aardappel erdoor of misschien wat meer kruiden. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!

Ik weet dat dit klinkt als zo'n standaard trucje maar het heeft bij mij echt geholpen. We hadden thuis van die grote witte borden waar je makkelijk een berg eten op kwijt kunt. Mijn vrouw had een stel kleinere borden gekocht bij de kringloop en die stonden al maanden in de kast. Op een gegeven moment dacht ik: laat ik die eens gebruiken. Niet eens bewust om af te vallen, gewoon om te proberen. Maar doordat het bord kleiner is schep je automatisch minder op. En het gekke is dat ik me na het eten net zo vol voelde als anders. Na vijf weken stond ik op de weegschaal en was ik 2,5 kilo kwijt. Zonder verder iets te veranderen aan wat ik at. Geen dieet, geen dingen schrappen, gewoon minder op het bord. Het enige nadeel: als er gasten komen pak ik toch de grote borden want het ziet er anders wat karig uit. Maar doordeweeks werkt het prima. Iemand anders dit geprobeerd?

Ik maak al jaren lasagne op vrijdagavond maar de laatste maanden wilde ik graag wat minder koolhydraten eten. Een vriendin tipte me om de lasagnebladen te vervangen door dunne plakken courgette. Eerlijk gezegd was ik sceptisch want mijn man en kinderen zijn best kieskeurig. Eerste keer was nog even zoeken. De truc is om de courgette in de lengte te snijden, zo dun als je kunt, en dan even op keukenpapier te leggen zodat het vocht eruit trekt. Anders wordt je lasagne een soep. Verder maak ik de saus gewoon hetzelfde als altijd: gehakt, tomaten, uien, knoflook, beetje oregano. De bechamelsaus maak ik iets dikker dan normaal omdat de courgette toch wat vocht afgeeft. De eerste keer dat ik het serveerde zei niemand er wat van. Mijn dochter van twaalf vroeg pas bij de tweede keer waarom de lasagne er anders uitzag. Maar ze vond het prima. Scheelt me zo'n 300 calorieen per portie en het is net zo vullend. Ik maak nu ook weleens een variant met aubergine maar courgette blijft mijn favoriet. Heeft iemand hier nog andere tips om pasta te vervangen?

Vier maanden bezig nu, 6 kilo kwijt. Gaat eigenlijk best goed maar soms vind ik het zwaar. Niet het eten zelf, meer de discipline vasthouden als niemand om je heen hetzelfde doet. Mijn vrouw hoeft niet af te vallen en die maakt gerust om negen uur nog een tosti. Geen verwijt hoor, maar dan zit ik daar met mijn glas water en dat vreet aan je. Ik heb geen maatje of groep of wat dan ook. Gewoon in mijn eentje bezig. Wat wel werkt: ik weeg mezelf op zondag, eet doordeweeks netjes en in het weekend ben ik wat losser. Dat ritme houdt me op de rails. Maar als ik een slechte week heb is er niemand die zegt kom op joh, volhouden. Hoe doen jullie dat? Lukt het de meesten alleen of heb je echt iemand nodig die meedoet of je aanspoort? Ben benieuwd want misschien moet ik daar toch eens over nadenken.

Ik ben nu een halfjaar bezig met afvallen en na een bloedonderzoek bij de huisarts bleek dat ik flink tekort had aan vitamine D en magnesium. Geen verrassing achteraf, want ik at jarenlang vrij eenzijdig. Ben toen begonnen met vitamine D bij het ontbijt (samen met een boterham met kaas, want je hebt vet nodig voor de opname) en magnesium voor het slapen. De eerste twee maanden merkte ik eerlijk gezegd niks. Bijna gestopt ermee. Maar ergens in maand drie begon het: ik sliep een stuk dieper, werd minder stijf wakker en die vervelende krampen in mijn kuiten waren weg. Bij de volgende bloedcontrole waren mijn waardes ook echt omhooggegaan. Wat me opviel is dat iedereen zegt dat je meteen resultaat moet voelen, maar bij mij was het echt een kwestie van geduld. Mijn zus nam dezelfde dingen en voelde na twee weken al verschil, dus het is blijkbaar heel persoonlijk. Hoe lang duurde het bij jullie voordat je iets merkte? Of zijn er mensen die nooit echt verschil hebben gevoeld?

Ik lees hier veel over ontbijt overslaan bij IF maar ik doe het andersom. Eetvenster van 7 tot 15 uur, dus ontbijt en lunch en daarna niks meer tot de volgende ochtend. Reden: ik werk op kantoor en rijd om half 6 weg. Zonder ontbijt hou ik het niet vol. En 's middags als ik thuis ben sport ik vaak nog even, dan wil ik niet met een volle maag gaan. Na 5 maanden: 94 naar 86 kilo. Wat me het meest verbaast is dat ik 's avonds niet eens zo veel trek heb. Kopje thee en klaar. De eerste 2 weken waren lastig, m'n vrouw eet gewoon 's avonds warm en dan ruik je het. Maar nu is het gewoon normaal. Enige nadeel: sociaal is het lastig. Uit eten, verjaardagen, barbecue in het weekend. Dan schuif ik m'n venster naar 10-18 uur en dat gaat prima. Zijn er hier meer mensen die het zo doen?

Hé allemaal, Mijn zus zei laatst iets wat me bijbleef: jij eet alsof iemand het van je afpakt. En eerlijk, ze had gelijk. Ontbijt in 4 minuten, lunch achter m'n bureau in 8 minuten, avondeten was in een kwartier op. 3 weken geleden ben ik bewust langzamer gaan eten. Vork neerleggen tussen elke hap, minstens 20 keer kauwen. Klinkt simpel maar ik kauwde voorheen 5-6 keer en slikte alles half door. De eerste dagen voelde het irritant traag maar na een week merkte ik dat ik gewoon eerder vol zat. Zelfde hoeveelheid op m'n bord en ik laat nu regelmatig een kwart liggen. Geen dieet, niks veranderd aan wat ik eet. Alleen hoe. Weegschaal zegt 1,2 kilo minder maar het voelt als meer. Minder opgeblazen gevoel na het eten ook. Doet iemand hier iets soortgelijks? En hoe houden jullie het vol als je gehaast bent?