Ik twijfelde lang om mijn verhaal hier te delen, maar ik ben zo blij met waar ik nu sta dat ik het toch doe.
Ik werk als dierenverzorger in een asiel en dat is lichamelijk best zwaar werk. Hokken schoonmaken, honden uitlaten, katten tillen. Maar ondanks al die beweging kwam ik de laatste jaren steeds meer aan. Bij 97 kilo dacht ik: dit kan zo niet verder. Ik was 34 en voelde me alsof ik 60 was.
Het probleem was mijn eetpatroon. Op het werk at ik nauwelijks omdat ik het druk had, en als ik thuiskwam had ik zo veel honger dat ik alles wat los en vast zat naar binnen werkte. Brood met pindakaas, koekjes, soms een heel pak ontbijtkoek achter elkaar.
Ik ben begonnen met intermitterend vasten, 16:8. Mijn eetvenster is van 11 tot 7, dat past goed bij mijn werktijden. In het begin was het lastig, maar na twee weken was ik er al aan gewend. Ik ben ook bewuster gaan koken. Meer groenten, meer eiwit, minder troep.
Het ging niet snel. Gemiddeld een kilo per maand. Maar nu, bijna twee jaar later, weeg ik 74 kilo. Mijn knieen doen geen pijn meer na een dag werken. Ik kan makkelijker met de grotere honden om. En ik heb gewoon veel meer energie.
Wat me het meeste geholpen heeft is dat ik niet streng voor mezelf ben geweest. Als ik een keer iets ongezonds at, dan at ik het en ging de volgende dag gewoon weer door. Geen schuldgevoel, geen straffen met extra sporten. Gewoon doorgaan.
Voor iedereen die net begint: het hoeft niet allemaal precies goed te gaan. Het moet vooral vol te houden zijn.
Wat een mooi verhaal. 23 kilo is echt niet niks. En die instelling van geen schuldgevoel vind ik heel verstandig. Daar gaat het bij mij ook altijd mis, dat ik dan denk nu heb ik het toch al verpest.
Dankjewel! Ja dat schuldgevoel is echt een valkuil. Ik heb geleerd dat een slechte dag niet een slechte week hoeft te zijn. Gewoon de volgende ochtend weer normaal beginnen.
Herkenbaar dat van thuiskomen en dan alles opeten. Dat had ik vroeger ook. Sinds ik alvast iets klaar heb staan als ik thuiskom gaat het veel beter. Een bakje soep of zo. Dan eet ik niet meer van alles uit de kast.
Knap dat je het zo lang hebt volgehouden. Twee jaar is echt doorzetten. Ik hoop dat ik over twee jaar ook zo een verhaal kan schrijven. Zit nu op maand 4 en 6 kilo kwijt.