Succesverhalen

Ik wil dit al heel lang delen maar vond het lastig. Hier gaat ie. Begin 2025 woog ik 110 kilo bij 1.78. Mijn dochter van 5 vroeg waarom ik niet mee kon rennen in het park. Dat was het moment. Niet een of ander motivatiefilmpje, maar je eigen kind die je aankijkt en je niet kan bijhouden. Eerste 3 maanden: alleen maar wandelen en porties kleiner gemaakt. Geen fancy dieet, gewoon een bord eten ipv twee. En stoppen met elke avond chips voor de tv. Dat alleen al was goed voor 8 kilo. Daarna ben ik gaan hardlopen. Kon in het begin geen 5 minuten vol houden maar heb het opgebouwd. Nu loop ik 3x per week 7 km. En in het weekend fietsen met de kinderen. Mijn vrouw doet ook mee trouwens, zij is 11 kilo kwijt. Vandaag sta ik op 82 kilo. 28 kilo eraf in 14 maanden. Mijn bloeddruk is normaal (was te hoog), mijn knieen doen geen pijn meer, en ik kan mijn dochter bijhouden. Ze is nu 6 en ze vertelt op school dat papa sneller is geworden haha. Het klinkt misschien cliché maar je kinderen zijn de beste motivatie die er is. Niet voor hen, maar voor jezelf zodat je er lang voor ze kan zijn.

Ik twijfelde lang om dit te posten maar ik denk dat het andere moeders kan helpen. Na mijn derde kind (2022) woog ik 92 kilo bij 1.68m. Ik werkte fulltime vanuit huis als administratief medewerker en bewoog nauwelijks. Mijn dag bestond uit: kinderen naar school, laptop open, eten tussendoor, kinderen ophalen, koken, bank, slapen. Herhaal. De wake-up call was een foto van het schoolreisje. Ik herkende mezelf niet. Niet op een dramatische manier, maar ik dacht: dit ben ik niet. Dit wil ik niet. Wat ik deed (geen rocket science): elke dag om 12 uur een wandeling van 30 minuten, weer of geen weer. Lunch werd altijd een grote salade met eiwit erbij. Avondeten normaal maar ik schepte 1x op in plaats van 2x. Tussendoortjes: fruit, rijstwafels met pindakaas, of niks. Ik telde geen calorieen maar at bewuster. De eerste 3 maanden verloor ik 8 kilo. Daarna ging het langzamer, zo'n kilo per maand. Er waren plateaus van 3-4 weken waar de weegschaal niks deed. Er was een kerst waar ik 2 kilo aankwam. Er was een maand dat ik compleet geen zin had en niks deed. Maar ik pakte het steeds weer op. Nu, 14 maanden later: 67 kilo. Maat 44 naar 38. Ik voel me fitter, ik slaap beter, en ik kan met mijn kinderen rennen zonder buiten adem te raken. Het klinkt misschien saai maar het was echt gewoon: minder eten, meer bewegen, en heel veel geduld.

Ik wil even mijn verhaal delen want ik ben zo trots op mezelf en dat mag ik best hardop zeggen. Anderhalf jaar geleden woog ik 94 kilo bij 1.68m. Ik ben juf van groep 5 en stond elke dag voor de klas met rugpijn, kortademig bij het buitenspelen en s avonds te moe om nog iets anders te doen dan op de bank ploffen met chips. Het begon heel klein. Ik ben niet gaan crashdieten of naar de sportschool gerend. Ik ben gewoon begonnen met m'n lunch van school mee te nemen in plaats van broodjes halen bij de bakker naast school. Dat scheelde me zo 400-500 kcal per dag. Klinkt simpel, maar na 2 maanden was ik al 4 kilo kwijt zonder dat ik het gevoel had op dieet te zijn. Daarna ben ik gaan wandelen in de pauze. 20 minuten rondje om de school. Collega's keken me raar aan in het begin, maar na een maand liepen er 3 mee. Nu is het een vast ding bij ons op school. In totaal ben ik van 94 naar 73 kilo gegaan. Maat 44 naar 38. Het heeft anderhalf jaar geduurd en er waren maanden bij dat de weegschaal niet bewoog, maar ik bleef gewoon m'n lunches meenemen en wandelen. Wat ik het meeste merk: ik heb zoveel meer energie voor m'n leerlingen. Ik kan weer meedoen met tikkertje op het plein zonder te hijgen. En m'n collega's zeggen dat ik vrolijker ben. Wie had gedacht dat een broodtrommeltje en wandelschoentjes zoveel verschil zouden maken.

Ik twijfelde lang of ik dit zou delen, maar hier gaat ie. Twee jaar geleden woog ik 130 kilo. Ik ben 1.86m en werkte fulltime als systeembeheerder, dus de hele dag zitten. Mijn huisarts zei dat mijn bloeddruk veel te hoog was en dat ik echt iets moest doen. Dat was het moment dat de knop omging. Mijn vrouw had een oude fiets staan in de schuur. Ik ben letterlijk begonnen met 10 minuten rondfietsen door de wijk. Dat was al zwaar hoor, niet gaan lachen. Na 2 weken kon ik 20 minuten, na een maand deed ik elke avond een half uur. Het mooie van fietsen is dat je gewrichten niet belast worden zoals bij hardlopen, en dat was voor mij met 130 kilo echt belangrijk. Na 3 maanden had ik een tweedehands racefiets gekocht op Marktplaats (Trek Domane, 350 euro) en deed ik in het weekend ritten van 40-50 km. Ik at niet eens heel anders, alleen geen chips meer en kleinere porties. De kilo's vlogen eraf. Eerste half jaar: 15 kilo kwijt. Tweede half jaar nog eens 12. En het afgelopen jaar langzaam de laatste 8. Nu sta ik op 95 kilo en fiets ik 3-4x per week, tochten van 60-80 km in het weekend. Mijn bloeddruk is normaal, ik slik geen medicijnen meer, en ik voel me 10 jaar jonger. Het enige nadeel: ik heb inmiddels 3 fietsen en mijn vrouw vindt dat er echt geen vierde bij kan. Voor iedereen die denkt dat je meteen moet hardlopen of naar de sportschool: probeer fietsen. Laagdrempelig, leuk, en je komt nog ergens. Stel gerust vragen, ik help graag.

In september 2024 ging ik plat. Burnout op mijn 38e. Kon niks meer, lag de hele dag op de bank, en at uit frustratie. In 8 maanden tijd was ik van 89 naar 104 kilo gegaan. Maat 38 werd maat 44. Ik herkende mezelf niet meer. Mijn bedrijfsarts zei iets wat bleef hangen: "Je lichaam heeft nu rust nodig, geen streng dieet. Ga wandelen." Dat was het. Gewoon wandelen. Elke dag een rondje, hoe kort ook. De eerste weken liep ik 15 minuten en was ik kapot. Maar ik bleef gaan. Na een maand was het 30 minuten. Na 3 maanden liep ik elke ochtend een uur voor het ontbijt. Ik begon ook rustiger te eten. Niet tellen, niet wegen, gewoon bewust. Meer groente, minder kant-en-klaar, geen frisdrank meer. Het gewicht ging er langzaam af. Echt langzaam. 1 kilo per maand in het begin. Maar na een half jaar ging het sneller, misschien omdat ik meer bewoog en beter sliep. Nu, maart 2026, weeg ik 82 kilo. 22 kilo lichter. Nog steeds niet op mijn doel (78) maar het komt goed. Het belangrijkste wat ik geleerd heb: niet alles hoeft snel. Mijn burnout leerde me dat ik alles altijd snel en perfect wilde. Ook afvallen. Maar juist door het rustig aan te doen, bleef ik het volhouden. Geen crashdieet, geen bootcamp, gewoon elke dag wandelen en normaal eten. Als je in een moeilijke periode zit: begin klein. Echt heel klein. Het hoeft niet meer te zijn dan 10 minuten buiten lopen.

In september 2024 ging ik onderuit. Burnout. 42 jaar, IT-manager, 14 uur per dag werken, 104 kilo. De huisarts zei: je moet stoppen met werken. Ik zat 7 maanden thuis. De eerste 3 maanden deed ik niks anders dan slapen, wandelen en naar mijn psycholoog gaan. Ik at uit frustratie, kwam zelfs 3 kilo aan (107 kg). Maar mijn psycholoog zei iets dat alles veranderde: "Peter, je eet niet omdat je honger hebt. Je eet omdat je voelt." Dat klikte. Ik ging me verdiepen in het verband tussen stress, cortisol en gewicht. Blijkt: chronische stress houdt je cortisol hoog, wat vetopslag rond je buik stimuleert en je hongergevoel verstoort. Ik at niet teveel omdat ik wilszwak was — mijn lichaam stuurde verkeerde signalen. Wat ik veranderde: 1. Stressmanagement eerst: meditatie (Headspace app, 10 min/dag), wandelen (5km/dag), therapie 2. Slaap prioriteit: van 5 naar 7,5 uur door telefoon uit slaapkamer en vaste bedtijd 3. Eten: pas NA 3 maanden stressreductie begon ik aan mijn voeding te werken. Simpel: meer groenten, minder bewerkt voedsel, geen calorietekort van meer dan 300 kcal 4. Bewegen: eerst alleen wandelen, na 4 maanden krachttraining (2x/week) Resultaat na 14 maanden: 84 kilo. 20 kilo eraf. Maar veel belangrijker: ik slaap goed, ik heb energie, ik geniet weer van het leven. Het afvallen was een bijproduct van mentaal gezond worden. Als je vastzit met afvallen: kijk eens naar je stressniveau. Misschien is dat de rem die je niet ziet. Op hetmentaledieetplan.com staan trouwens goede artikelen over dit verband.

Ik ben Trudy, 57 jaar, en ik werk al 23 jaar als schoonmaakster. Eerst in een ziekenhuis, nu bij een schoonmaakbedrijf (kantoren en scholen). Ik dacht altijd: ik beweeg genoeg op mijn werk, dus waarom val ik niet af? Nou, omdat ik elke avond op de bank drie boterhammen met kaas at en een zak chips leeg maakte. Eerlijk is eerlijk. Twee jaar geleden woog ik 108 kilo bij maat 52. Mijn knieen deden zo'n pijn dat ik bang was mijn werk niet meer te kunnen doen. Dat was mijn wake-up call. Wat ik heb gedaan (geen dieet, gewoon aanpassingen): - Avondeten: van 3 boterhammen naar 1 boterham + grote salade - Chips vervangen door komkommer met hummus (Lidl, €1,49) - Water ipv cola light (ja, zelfs light stopte ik mee) - Lunch op werk: eigen broodtrommel ipv snacken uit de automaat - 1x per week soep koken in grote pan voor 4 dagen Geen sportschool (wanneer dan, ik werk 6 dagen), geen supplementen, geen dure programma's. Gewoon minder eten en betere keuzes. Resultaat na 2 jaar: 86 kilo, maat 42. 22 kilo kwijt. Mijn knieen doen geen pijn meer. Ik kan weer trappen schoonmaken zonder te hijgen. En het mooiste: mijn dochter is nu ook gezonder gaan eten. Het kan echt, ook zonder fancy dieten. Je moet gewoon beginnen.

Hey mensen! Ik deel dit omdat ik zelf zoveel gehad heb aan de verhalen van anderen hier. Anderhalf jaar geleden woog ik 120 kilo bij 1.83m. Nu zit ik op 80. In het begin heb ik 3 maanden keto gedaan via ketogeen.com. Dat was voor mij de kickstart die ik nodig had. De eerste 10 kilo vlogen eraf. Daarna ben ik overgestapt naar gewoon gezond eten met calorieën tellen via de Yazio app. Qua sport begon ik met wandelen, 30 minuten per dag. Na 2 maanden ging ik naar de sportschool. Nu train ik 4x per week en ik voel me een ander mens. Het allerbelangrijkste was voor mij geduld hebben. Er waren weken dat de weegschaal niet bewoog en dan opeens weer 2 kilo eraf. Als ik het kan, kan iedereen het. Vragen? Stel ze gerust!

Een jaar geleden paste ik niet meer in mijn maat 44 broek. Dat was voor mij het moment dat ik dacht: nu moet het anders. Ik ben simpel begonnen. Elke dag 30 minuten wandelen. Geen frisdrank meer, alleen water en koffie. En s avonds een normaal bord in plaats van 2x opscheppen. Na 3 maanden paste maat 42. Na 6 maanden maat 40. En nu, een jaar later, maat 38. Ik heb geen speciaal dieet gevolgd, geen supplementen, niks. Gewoon minder eten en meer bewegen. Het is niet sexy maar het werkt.

Geen fancy dieet, geen coach, geen supplementen. Dit is wat ik gedaan heb: Ontbijt: 2 eieren met volkoren brood. Lunch: grote salade met kip of tonijn. Avondeten: normaal mee eten met het gezin maar een kleiner bord. Snack: appel of handje noten. Qua bewegen: elke dag 30 min wandelen met de hond en 2x per week krachttraining in de garage met een paar dumbbells. Dat is alles. Geen calorieën geteld, geen apps, niks. Gewoon gezond verstand. In 3 maanden van 95 naar 85. Ik voel me 10 jaar jonger.

Dit is niet het typische feel-good verhaal. Vorig jaar januari ging mijn vrouw weg. Ik was 112 kg, at elke avond een heel bord pasta plus bier erbij. Bewegen deed ik niet. De eerste maand na de scheiding verloor ik 4 kilo puur van stress en niet eten. Niet gezond. Maar het zette iets in gang. Ik dacht: als m'n leven toch op z'n kop staat, kan ik net zo goed alles aanpakken. Wat ik deed: Maand 1-3: alleen suiker en alcohol geschrapt. Verder alles hetzelfde. -6 kg. Maand 4-6: caloriedeficit van 500 kcal per dag. Begonnen met wandelen, 5x per week 45 min. -7 kg. Maand 7-10: krachttraining 3x per week (thuis met dumbbells, YouTube filmpjes). Meer eiwitten, 130g per dag. -8 kg. Maand 11-14: finetunen, focus op volume-eten (veel groenten). -4 kg. Nu weeg ik 87 kg. Ik voel me 10 jaar jonger. Mijn ex zag me laatst en zei "je ziet er goed uit". Niet dat het daar om gaat, maar het voelde wel lekker. Grootste les: je hoeft niet alles tegelijk te veranderen. Elke 3 maanden iets extra toevoegen werkt veel beter dan een crashdieet.

8 kilo in 4 maanden en het enige wat ik heb veranderd is stoppen met suiker. Geen koekjes, geen snoep, geen frisdrank, geen suiker in de koffie. Verder eet ik gewoon normaal. Ik had niet verwacht dat het zo'n groot verschil zou maken.

Geen kilo's om te melden vandaag maar wel iets anders. Na jaren van dieten, bingen en schuldgevoel kan ik voor het eerst zeggen dat ik een normale relatie met eten heb. Ik eet als ik honger heb, stop als ik vol zit, en voel me niet schuldig na een stuk taart. Dat is voor mij een groter succes dan welk getal op de weegschaal ook.

Vorig jaar maart kreeg ik een nieuwe knie (rechts). Ik was al dik, 91 kilo bij 1,68, en dat was precies de reden dat m'n knie het begaf. De orthopeed zei: "mevrouw, elke kilo minder is 4 kilo minder druk op uw knie." Dat bleef hangen. De eerste 3 maanden na de operatie kon ik bijna niks. Fysiotherapie 2x per week, thuis oefeningen, en voor de rest zitten. Maar ik kon WEL m'n voeding aanpassen. Maand 1-3 (alleen voeding): - 1500 kcal per dag (berekend met Yazio app) - Veel eiwit voor spierherstel: 90g per dag (cottage cheese, kipfilet, Griekse yoghurt) - Geen alcohol (slecht voor herstel zei de fysio) - Resultaat: 4 kilo kwijt Maand 4-6 (voeding + bewegen): - Begonnen met zwemmen (0 belasting op knie) - Hometrainer gekocht (Marktplaats, 60 euro) voor 20 min per dag - Resultaat: nog 4 kilo kwijt Nu weeg ik 83 kilo en m'n knie voelt ZOVEEL beter. De fysio is onder de indruk. Ik wil naar 75, dat is m'n doel voor dit jaar. Voor iedereen met gewrichtsproblemen: begin met voeding. Je hoeft niet te sporten om af te vallen. Dat kan later als je lichaam er klaar voor is. En zwemmen is echt goud waard als je gewrichten niet meewerken.

Ik ben 56, gepensioneerd kok (35 jaar in de zorg) en koken is m'n leven. Elke dag sta ik in de keuken. Boter, room, kaas, alles wat lekker is. Toen ik 96 kilo woog dacht ik: ik moet stoppen met lekker koken. Maar dat kon ik niet, het IS wie ik ben. De oplossing: ik ging lekker koken maar dan ANDERS. Mijn swaps die niemand proeft: - Room (35%) vervangen door halfvolle creme fraiche (15%). In sauzen merk je het niet. - Boter halveren en aanvullen met olijfolie. Zelfde smaak, betere vetten. - Kaas: minder hoeveelheid maar betere kwaliteit. 30g oude kaas smaakt meer dan 60g jonge. - Aardappelen: de helft vervangen door knolselderij of pastinaak. Puree 50/50 is verrassend lekker. - Dessert: mascarpone + vanille + een paar aardbeien ipv een hele taart. Voelt luxe, is 200 kcal. Wat ik NIET deed: kant-en-klaar "light" producten kopen. Die zijn vies. Ik kook alles vers, gewoon met slimmere ingredienten. Resultaat in 14 maanden: van 96 naar 81 kilo. Ik kook nog steeds elke dag. Mijn man (die niet hoefde af te vallen) is 5 kilo kwijt zonder het te merken. Hij weet niet eens dat ik dingen heb veranderd haha. Grootste les: je hoeft niet te stoppen met genieten van eten. Je moet alleen slimmer kiezen. Goed eten en afvallen sluiten elkaar niet uit.

Vandaag is het precies 8 maanden geleden dat ik begon en ik sta nu op 77 kilo. Gestart op 92. Dat is 15 kilo en ik kan het eigenlijk zelf nog niet geloven. Ik wil even mijn verhaal delen, niet om op te scheppen maar omdat ik in het begin zelf zo wanhopig op zoek was naar verhalen van gewone mensen. Niet van fitness influencers of mensen met een personal trainer, maar van iemand zoals ik: moeder van twee, parttime werkend, geen tijd voor de sportschool. Hoe het begon: vorig jaar juni stond ik in de paskamer bij de H&M en paste een maat 44 die niet dicht ging. Ik ben in de auto gaan zitten en heb gehuild. Dat was mijn kantelpunt. Wat ik heb gedaan. De eerste twee maanden alleen voeding aangepast. Meer groenten, minder bewerkt voedsel, geen suikerhoudende dranken meer. Ik volgde geen specifiek dieet maar at bewuster. Maand 3 en 4 wandelen toegevoegd, elke dag een half uur weer of geen weer. De kinderen gingen mee op de fiets of step. Maand 5 en 6 porties verkleind en meer structuur, drie maaltijden per dag en twee kleine tussendoortjes zoals fruit en noten. Maand 7 en 8 een online fitness programma erbij gepakt, drie keer per week 20 minuten krachttraining thuis. Wat ik NIET heb gedaan: calorieen tellen want dat was te stressvol voor mij. Een specifiek dieet volgen. Supplementen nemen. Mezelf iets compleet ontzeggen, want ik eet nog steeds af en toe patat of taart. Het ging niet altijd even snel. Er waren weken dat de weegschaal stilstond of zelfs omhoog ging. Er waren avonden dat ik alsnog die zak chips heb opgegeten. Maar ik gaf niet op en pakte de draad de volgende dag gewoon weer op. Het belangrijkste wat ik heb geleerd: het hoeft niet perfect te zijn. Het moet vol te houden zijn. Als je 80 procent van de tijd gezonde keuzes maakt, komen de resultaten vanzelf. Aan iedereen die net begint: het is het waard. Echt waar. En als ik het kan, kan jij het ook.

Ik heb 20 kilo afgevallen zonder te sporten. Puur door mijn voeding aan te passen. Van 98 naar 78 kilo in 7 maanden. Wat ik deed: calorieën tellen met MyFitnessPal, 1800 per dag. Gewoon alles eten wat ik wilde maar binnen dat budget. Pizza, friet, alles mocht. Zolang ik maar op 1800 bleef. Geen dieet, geen regels behalve die ene. En het werkte. Nu ga ik wel beginnen met sporten want ik wil ook wat sterker worden.

Ik werkte 38 jaar als lerares basisschool. Altijd stress, altijd haasten, tussendoor een boterham met kaas en 's avonds te moe om te koken. Vorig jaar juni ging ik met pensioen op m'n 62e. Woog 88 kilo bij 1,65. Nu, 9 maanden later, weeg ik 76 kilo. Zonder dieet, zonder personal trainer, zonder dure supplementen. Wat ik deed: Elke ochtend 45 minuten wandelen. Niet rennen, gewoon stevig doorstappen met m'n hond. Bij regen ook, met een goede regenjas. Zelf koken. Nu ik tijd heb maak ik elke dag verse maaltijden. Veel groenten, vis 2x per week, minder brood. Ik ontdekte dat ik eigenlijk heel graag kook, ik had er alleen nooit tijd voor. Minder wijn. Van een glas per avond naar alleen in het weekend. Dat zijn 700 kcal per week die je bespaart. Wekelijks zwemmen. Elke woensdag om 10:00 als het rustig is. Heerlijk voor m'n rug en gewrichten. Het mooiste: ik heb meer energie dan toen ik 50 was. Mijn man zegt dat ik een ander mens ben. Mijn kleindochter van 6 zei: "oma je kunt nu meerennen!" Dat was het mooiste compliment. Aan iedereen die denkt dat het te laat is: het is NOOIT te laat. Ik ben begonnen op m'n 62e.

Oktober vorig jaar bij de huisarts. HbA1c van 58 mmol/mol (normaal is onder 42). "Meneer, u heeft diabetes type 2." Ik schrok me kapot. Mijn vader had het ook en verloor uiteindelijk 3 tenen. Dat was het moment. Ik wilde niet eindigen als m'n vader. Wat ik deed (onder begeleiding van m'n huisarts en een dieetiste): Maand 1-2: koolhydraten drastisch verlaagd. Van 300g naar 100g per dag. Geen brood bij lunch (vervangen door salade met kip), geen aardappelen bij avondeten (vervangen door bloemkoolrijst of groenten). Op ketogeen.com vond ik een goed artikel over koolhydraatarm eten bij diabetes dat me op weg hielp. Maand 3-4: wandelen opgebouwd naar 10.000 stappen per dag. Kocht een Xiaomi Mi Band (30 euro) om het bij te houden. Dat ding werkt verslavend, je wilt steeds je doel halen. Maand 5-8: resultaten begonnen te komen. 12 kilo kwijt, HbA1c gezakt naar 48. Arts verlaagde mijn metformine van 2x per dag naar 1x. Maand 9-14 (nu): nog 6 kilo kwijt, totaal 18. Weeg nu 89 kg (was 107). HbA1c laatste meting: 43. Bijna normaal. Arts overweegt om medicatie helemaal te stoppen als de volgende meting goed is. Bloeddruk: van 155/95 naar 128/82. Zonder medicatie. Ik zeg niet dat je diabetes kunt "genezen". Maar je kunt het wel in remissie krijgen. Mijn huisarts zegt dat ik een van z'n beste voorbeelden ben. Dat voelt goed op m'n 58e.

Vandaag paste ik een maat 40 broek. Een jaar geleden was ik maat 46. Ik heb geen speciaal dieet gevolgd, gewoon minder bewerkt voedsel, meer groenten, en drie keer per week wandelen. Het bewijs dat het simpel kan.