Succesverhalen

Afgelopen februari zei mijn huisarts dat mijn bloeddruk te hoog was. 155/95. Ik moest of medicijnen gaan gebruiken of iets veranderen. Dat was voor mij het moment. Ik heb niet alles tegelijk omgegooid. Eerste week: koekjes bij de koffie vervangen door een mandarijn of paar walnoten. Tweede week: na het avondeten 20 minuten wandelen. Derde week: kleinere borden gepakt, die dessertborden. 87 kilo was ik in februari. Nu 80. Zeven kilo in 7 maanden. Langzaam, maar mijn bloeddruk is 128/82 bij de laatste controle. Huisarts was blij, geen medicijnen nodig. Het gekke is dat ik me niet op dieet voel. Ik eet gewoon iets anders en iets minder. Geen honger, geen gedoe.

Hoi allemaal, Ik werk al 14 jaar bij de gemeente en dat is eigenlijk waar mijn kilo's vandaan kwamen. Elke week wel iemand jarig, dan staat er taart. Vergadering? Koekjes erbij. Vrijdagmiddag borrel met bitterballen. Ik at makkelijk 3-4 keer per week 300-500 extra calorieën zonder erbij na te denken. Begin vorig jaar oktober dacht ik: dit moet anders. Niet met een of ander streng dieet maar gewoon bewuster. Ik ben nee gaan zeggen tegen de traktaties (echt moeilijk de eerste keer, iedereen keek me aan). Eigen lunch mee van huis, rijst met groenten of een salade. En de trap naar de 5e verdieping ipv de lift. Na 11 maanden: 89 naar 76 kilo. Geen hongergevoel gehad, niks bijzonders gedaan. Het grappige is dat collega's die eerst raar keken nu zelf vragen wat ik meeneem voor lunch. 3 van hen doen het nu ook. Wie herkent dit? Die traktatie-druk op het werk?

Drie woorden: Thuisbezorgd verwijderd. Dat was in maart en het is het beste wat ik heb gedaan dit jaar. Ik bestelde minstens 4x per week. Pizza, Chinees, shoarma, sushi. Altijd met cola en een dessert erbij want ja, als je toch bestelt. Mijn gemiddelde bestelling was 22 euro. Per keer. Doe de rekening maar. Eerste week zonder was echt balen. Moe thuiskomen en dan nog moeten koken. Maar ik begon simpel. Roerbakgroenten uit de zak met kip en rijst. Omelet met kaas en tomaat. Soep uit blik met brood. Niks ingewikkelds. Na een maand merkte ik dat mijn broek losser zat. Na 5 maanden sta ik op de weegschaal en ben ik van 94 naar 83 kilo. 11 kilo! En ik heb 1800 euro bespaard (echt uitgerekend in mijn bankapp). Het grappige is dat ik nu ook lekkerder eet. Verse groenten, zelf kruiden, af en toe echt wat uitproberen. Mijn kinderen vinden het ook lekkerder dan die vette hap van de bezorgapps.

Ik rij al 12 jaar op een stadsbus en het gewicht sloop er langzaam bij. Hele dag zitten, pauze bij het tankstation of de kantine van het busbedrijf. Broodjes kroket, frikandellen, een reep en een blikje cola erbij. Vorig jaar september zei de bedrijfsarts dat mijn bloeddruk te hoog was en mijn buikomvang in de risicozone. Dat was het moment. Wat ik veranderd heb: elke ochtend een koeltas klaarmaken. Brood, wat groente, bakje kwark en fruit. Thermoskan soep mee in de winter. Geen tankstation meer behalve voor diesel. In het weekend wandelen met de hond, eerst 20 minuten, nu 45. 97 naar 82 kilo in 11 maanden. Bloeddruk weer normaal, knieen veel beter als ik op de pedalen sta. Collega's vragen wat ik doe en eerlijk gezegd niks bijzonders. Gewoon stoppen met troep eten onderweg.

Na mijn scheiding 2 jaar geleden kon ik niks koken. De kids (7 en 10) kregen elke week hetzelfde: friet, pannenkoeken, pizza uit de vriezer. Ik at mee en bestelde de rest van de week bezorg. Stond op 95 kilo bij 1,81. Mijn moeder gaf me een simpel kookboek en ik begon met 3 gerechten die ik elke week maakte. Pasta met groenten, kipfilet met rijst, en een grote pot soep. Klinkt niet bijzonder maar voor mij was het een wereld van verschil. Minder bezorgeten betekent minder vet, minder calorieën, minder rotzooi. Na 3 maanden kookte ik elke dag. De kinderen eten nu broccoli en spinazie zonder zeuren (oké, met wat geraspte kaas erover). Ik ging ook wandelen in de pauze op werk, 30 minuten per dag. 11 maanden later: 78 kilo. Geen dieet gevolgd, gewoon normaal eten in plaats van troep. Mijn bloeddruk is beter, ik slaap beter, en de kinderen vragen nu zelf om "papa's soep". Dat laatste doet me meer dan die kilo's.

Ik lees hier veel verhalen van mensen die 10 of 20 kilo zijn afgevallen en dat is echt heel knap. Maar ik wilde ook even mijn kleine succesje delen. Ik ben 6 weken geleden begonnen met bewuster eten. Niet een streng dieet, maar gewoon minder tussendoor snoepen en 's avonds een bordje kleiner opscheppen. En drie keer per week een half uurtje wandelen. Resultaat: 5 kilo eraf. Ik merk het vooral aan mijn broeken die weer losser zitten. Het klinkt misschien niet spectaculair maar voor mij is het de eerste keer in jaren dat het lukt om iets vol te houden.

Twee maanden geleden besloot ik dat het anders moest. 98 kilo bij 1.82, dat kon niet zo doorgaan. Maar ik wilde het dit keer niet doen met een of ander crashdieet want daar word ik altijd chagrijnig van en na een paar weken stop ik weer. Wat ik nu doe is simpel: kleinere porties, geen frisdrank meer, en drie keer per week een halfuur wandelen. Meer niet. En het werkt — ik sta nu op 93. Ik zeg niet dat het snel gaat, maar het voelt voor het eerst haalbaar. Ik hoef nergens nee tegen te zeggen, ik eet gewoon iets minder.

Ik wilde even een positief berichtje plaatsen want ik lees hier veel van mensen die het moeilijk vinden (heel herkenbaar trouwens). Maar bij mij gaat het eigenlijk best goed de laatste tijd. Ik heb niks radicaals gedaan. Gewoon een kleiner bordje pakken, 's avonds na achten niks meer eten, en 3 keer per week een wandeling van 40 minuten. Meer niet eigenlijk. En nu sta ik 6 kilo lichter op de weegschaal dan begin juli. Het gekke is dat ik het niet eens als dieet zie. Ik eet gewoon alles wat ik wil, alleen minder. Soms heb ik ook gewoon een kroketje bij de lunch hoor, maar de volgende maaltijd compenseer ik dat een beetje. Wie herkent dit? Dat kleine veranderingen uiteindelijk meer doen dan een streng dieet?

Het klinkt misschien niet als veel maar voor mij is het een mega overwinning. Drie maanden geleden paste mijn favoriete spijkerbroek niet meer dicht en dat was echt een naar moment. Ik ben niet gaan crashdiëten of zo. Gewoon minder tussendoortjes, meer groenten bij het avondeten en elke dag even een stukje wandelen. Niks bijzonders eigenlijk maar het werkt. Vanmorgen paste die broek weer. Met een beetje goede wil zelfs comfortabel. Ik moest het even delen want in het echt zegt niemand er iets van haha.

Ik twijfelde of ik dit zou delen, want 5 kilo klinkt misschien niet zo bijzonder. Maar voor mij is het echt een mijlpaal. Ik heb jarenlang steeds opnieuw begonnen met afvallen en dan na twee weken weer opgegeven. Nu ben ik al zes weken bezig en het voelt anders. Wat ik anders doe: ik volg geen streng dieet maar neem gewoon kleinere porties en pak na het avondeten niks meer. Klinkt simpel, maar voor mij was dat een grote verandering. En elke dag een halfuurtje wandelen, weer of geen weer. Wie heeft er nog meer zo'n klein succesje te vieren? Het hoeft niet groot te zijn, alles telt toch?

Ik moest het even kwijt hier want ik ben zo blij. Vanmorgen stond ik voor de kast en dacht: laat ik die ene spijkerbroek eens proberen. Die lag er al een jaar of twee achter in de la omdat hij echt niet meer dicht ging. En hij paste. Niet strak, niet met ingehouden adem, gewoon normaal dicht. Ik stond echt even te grijnzen voor de spiegel als een klein kind. Ik ben sinds maart bezig. Niks radicaals, gewoon kleinere porties, meer groenten en drie keer per week een halfuurtje wandelen. In totaal nu 8 kilo kwijt. Het ging langzaam maar het ging wel steeds door. Wilde het even delen want soms heb je die kleine momentjes nodig om vol te houden. Die broek was mijn stille doel en het is gelukt.

Ik moest even mijn verhaal delen want ik kan het zelf bijna niet geloven. Begin juni stond ik op 84 kilo (ben 1.67) en nu sta ik op 80. En het gekke is: ik heb geen dieet gevolgd. Wat ik wel gedaan heb is gewoon meer bewegen. Elke avond na het eten een half uur wandelen met de hond. En in het weekend ga ik nu fietsen in plaats van op de bank hangen. Verder ben ik gestopt met frisdrank en drink ik vooral water en thee. Ik had eerder altijd het idee dat je streng moest dieten om af te vallen, maar dit voelt zo veel beter. Geen honger, geen frustratie, gewoon een paar kleine aanpassingen. Ik ben benieuwd of meer mensen hier zo'n ervaring hebben?

Ik wilde even mijn verhaal delen want ik ben best trots op mezelf. In maart ben ik begonnen met elke dag wandelen, eerst een rondje van 20 minuten maar inmiddels loop ik elke ochtend een uur voor het werk. Ik heb verder niks radicaals gedaan hoor. Gewoon wat minder koekjes bij de koffie en 's avonds een stuk fruit in plaats van chips. Maar het wandelen heeft echt het verschil gemaakt. Niet alleen voor mijn gewicht maar ook voor mijn humeur, ik voel me zoveel beter. Vandaag op de weegschaal: 8 kilo lichter dan in maart. Het gaat niet snel maar het gaat de goede kant op en dat is genoeg voor mij.

In januari kocht ik een smartwatch in de aanbieding bij de Mediamarkt. Niet om af te vallen, gewoon omdat ik benieuwd was naar mijn slaap. Maar die stappenteller veranderde alles. Eerste week: 3200 stappen per dag. Schrok me kapot. Ik zit de hele dag achter een bureau en 's avonds op de bank. Toen begon het: even een rondje om het blok na het eten. Trap in plaats van lift op kantoor. Eind februari zat ik op 8000 per dag. Maar het gekke was dat ik ook anders ging eten. Niet bewust, maar ik merkte dat ik me beter voelde als ik lichter at. Minder brood, meer groenten. Niet omdat het moest maar omdat ik het verschil voelde in energie. Mijn horloge liet ook mijn hartslag zien en na een vette maaltijd was die altijd hoger. 8 maanden later: 82 naar 72 kilo. Zonder dieet, zonder app, zonder calorieen tellen. Gewoon bewuster leven doordat je alles zwart op wit ziet op je pols. Klinkt misschien raar maar die cijfertjes waren de motivatie die ik nodig had.

Klinkt gek maar het is echt zo. Vorig jaar november kregen we een labrador pup (Beau) en sindsdien loop ik 2x per dag minstens een half uur. Weer of geen weer. Daarvoor bewoog ik amper. Kantoorwerk, auto naar de super, 's avonds op de bank met een zak chips. Ik woog 83 kilo op mijn dieptepunt. Nu 10 maanden later sta ik op 72. Heb verder niet heel veel veranderd behalve dat ik door het wandelen minder trek heb 's avonds. En als ik thuiskom van een rondje pak ik een appel in plaats van koekjes, want ik wil niet meteen al dat bewegen teniet doen. Geen dieet, geen sportschool, geen poedertjes. Gewoon een hond die om 7 uur en om 6 uur 's avonds bij de deur staat te kwispelen. Beste motivatie die ik ooit heb gehad haha.

Ik snurkte al jaren en mijn vrouw sliep al een tijdje in de logeerkamer. Vond ik niet zo erg eerlijk gezegd. Tot de huisarts me doorstuurde voor een slaaponderzoek en de uitslag was: slaapapneu. Ik stopte 's nachts met ademen, soms wel 30 keer per uur. De longarts zei: je kan een CPAP-apparaat krijgen, maar als je 15 kilo afvalt is de kans groot dat het vanzelf beter wordt. Dat was november 2024. Ik woog 101 kilo bij 1.79m. Wat ik deed was niet spectaculair. Geen ontbijt meer (was ik toch niet zo van). Normale lunch, gewoon avondeten maar kleinere porties. Bier doordeweeks geschrapt, dat waren al gauw 4 pilsjes per avond. En elke avond een half uur wandelen met de hond. Nu weeg ik 83 kilo. Slaapapneu is weg volgens het laatste onderzoek. Mijn vrouw slaapt weer naast me. En ik heb overdag zoveel meer energie dat ik me afvraag hoe ik al die jaren heb gefunctioneerd. Soms heb je zo'n moment nodig waarop het echt serieus wordt.

Ik ben 47 en heb eigenlijk mijn hele leven een maatje te veel gehad. Altijd wel geprobeerd - soepdieet, Sonja Bakker, noem maar op. Niks werkte langer dan 3 weken. Vorig jaar zei mijn dochter (22): "Mam, je eet gewoon te veel. Niet verkeerd hoor, maar je hebt geen idee hoeveel er in je eten zit." Ze installeerde een tel-app op mijn telefoon en hielp me een week lang alles invoeren. Schrok me kapot. Mijn "gezonde" muesli met yoghurt en honing? 650 kcal. Mijn broodje gezond bij de bakker? 580 kcal. Ik at makkelijk 2400 per dag terwijl ik 1700 nodig heb. Sindsdien eet ik gewoon wat ik altijd at, maar let ik op porties. Halve boterham minder, kleinere borden, water bij het eten in plaats van sap. Geen verboden voedsel. 86 naar 74 kilo in 8 maanden. Huisarts zei dat mijn bloeddruk ook beter is. Mijn dochter is best trots denk ik.

Vorig jaar juni kreeg ik van de huisarts te horen dat ik een vette lever had. Leverwaarden veel te hoog, echo liet het ook zien. Ik was 103 kilo bij 1.81 en dronk misschien 3-4 biertjes per week, niet eens zo veel dacht ik. Maar het was vooral het eten. Elke avond brood met kaas na het avondeten, zakje chips erbij, koekjes bij de koffie op kantoor. Huisarts was eerlijk: of je valt af, of we gaan medicijnen proberen. Dat schrok me wakker. Mijn vader heeft diabetes type 2 en ik zag mezelf al dezelfde kant opgaan. Eerste maand was lastig. Geen brood meer 's avonds, chips vervangen door komkommer met hummus (klinkt suf maar went echt), bier alleen nog in het weekend en dan 2 max. Op kantoor ben ik gestopt met de koektrommel, neem nu een appel of een handje noten mee. Na 3 maanden 6 kilo eraf en bij de controle waren mijn leverwaarden al een stuk beter. Dat gaf een boost. Ben doorgegaan, wandel nu ook elke avond een halfuur met de hond. Nu 14 maanden later sta ik op 87 kilo. Leverwaarden zijn weer normaal, echo ziet er ook goed uit. Het gekke is dat het niet eens zo moeilijk was. Ik eet nog steeds lekker, drink nog steeds een biertje, ga nog steeds naar de snackbar met de kinderen. Alleen niet meer elke dag die extra 500-800 calorieën erbij die ik eigenlijk niet nodig had.

Ik werk al 18 jaar in een bakkerij, 5 dagen per week sta ik tussen de croissants, broden en taarten. Proeven hoort erbij, en na elke shift nam ik restjes mee naar huis. Mijn vrouw zei er niks meer van want ze wist dat ik er niet mee ging stoppen. Vorig jaar augustus zei de bedrijfsarts dat mijn bloedsuiker te hoog was. Niet diabetisch maar wel pre-diabetisch. Dat was een schok, ik ben pas 43. Mijn vader heeft diabetes type 2 en ik weet wat dat betekent. Ik ben niet gestopt met proeven, dat kan niet in mijn vak. Maar ik heb 3 dingen veranderd. Een: proeven doe ik met een klein stukje, niet meer een heel broodje. Twee: restjes gaan niet meer mee naar huis, ik geef ze aan collega's of ze gaan in de vriezer voor de winkel. Drie: mijn eigen lunch is voortaan van thuis, broodtrommeltje met volkoren boterhammen, kaas en rauwkost. In 9 maanden van 98 naar 82 kilo. Bloedsuiker is weer normaal bij de laatste controle. De bedrijfsarts was verbaasd. Het moeilijkste was de eerste maand, daarna went het. Mijn collega's noemen me nu de man met de broodtrommel maar dat vind ik best.

15 jaar postbezorger. Altijd gedacht: ik beweeg genoeg dus ik kan eten wat ik wil. 20.000 stappen per dag, soms meer. Maar mijn rug begon steeds meer te zeuren en de huisarts zei: je weegt 92 kilo bij 1.78, dat helpt niet mee. Wat ik at op een werkdag: broodje kaas van het tankstation om 7 uur, energiedrankje om 10, Snickers of Mars in het busje, kantine broodje kroket om 12, thuis nog warme maaltijd met toetje. Makkelijk 3000 calorieën per dag. Wat ik veranderd heb: thermosfles soep mee (maak zondag een grote pan voor de hele week), broodtrommeltje met boterhammen volkoren kaas en komkommer, flesje water in plaats van energiedrankje. En een snoepmoment per dag, bewust gekozen - niet gedachteloos in het busje. 11 maanden later: 77 kilo. Rug veel beter. Huisarts was blij met mijn bloeddruk. Het ging niet om meer bewegen want dat deed ik al genoeg. Het ging om wat ik in mijn mond stopte tussen de pakketjes door.