Succesverhalen

Ik twijfelde lang of ik dit zou delen, maar hier is ie dan. Sinds december ben ik van 89 naar 76 kilo gegaan. Geen fancy dieet, geen personal trainer, gewoon twee dingen veranderd. Ik werk als receptioniste bij een huisartsenpraktijk, dus ik zit de hele dag. In december ben ik begonnen met elke lunchpauze een rondje van 20 minuten te lopen. Regen of niet. En thuis ben ik gestopt met opscheppen vanuit de pan - ik schep nu alles op een kleiner bord en de pan gaat direct in de koelkast. Eerlijk: de eerste 3 weken merkte ik niks. Stond zelfs een keer een halve kilo zwaarder op de weegschaal. Maar ergens in januari ging het los. Elke week een halve kilo, soms meer. Mijn collega's merkten het eerder dan ik zelf. Nu pas ik weer in mijn kleding van 3 jaar geleden. Mijn knieen doen geen pijn meer als ik de trap op loop. En ik slaap zoveel beter. Het klinkt simpel en dat is het ook, maar het was wel volhouden.

Ik twijfelde lang of ik dit zou posten, maar misschien helpt het iemand. Vorig jaar augustus stond ik bij de Primark en paste maat 44 me niet meer. Ik ben 1,67 en woog toen 91,3 kilo. Werk parttime in een dierenwinkel, dus ik sta wel de hele dag maar ik at gewoon te veel. Borrelnootjes bij de tv, brood met pindakaas als ik thuiskwam, koekjes bij de koffie. Allemaal van die kleine dingen die je niet eens meer opvalt. Ben niet gaan dieten of zo. Gewoon eerlijk naar mezelf gaan kijken. Eerste maand alleen de borrelnootjes geschrapt en water in plaats van sap. Tweede maand een half uurtje wandelen na het eten. Derde maand portiegrootte aangepakt - gewoon een lepel minder opscheppen. Nu 9 maanden later weeg ik 74,8 kilo en pas ik maat 36. Niet elke week ging het goed, ik had weken dat ik 400 gram aankwam. Maar het ging uiteindelijk altijd weer de goede kant op. Geen app gebruikt, geen calorieën geteld. Gewoon eerlijk zijn over wat je eet. Het allerbelangrijkste voor mij was dat ik niet alles tegelijk probeerde te veranderen. Elke maand 1 ding. Dat hield ik vol.

Ik twijfelde lang om dit te schrijven maar ik ben nu op een punt dat ik het gewoon wil delen. November vorig jaar stond ik 93,4 kilo op de weegschaal. 1 meter 64 lang. Ik kon amper mijn veters strikken, moest mijn kassastoel op de laagste stand zetten en had 's avonds zulke dikke enkels dat ik mijn schoenen amper uit kreeg. Mijn huisarts zei dat mijn bloeddruk te hoog was en dat ik echt iets moest doen. Ik heb geen speciaal dieet gevolgd. Gewoon 3 dingen veranderd. Ten eerste stoppen met de personeelskorting misbruiken - ik kocht elke pauze een zak chips, een frikandel broodje en een energy drink. Dat was makkelijk 700-800 kcal per pauze. Nu neem ik een broodtrommel mee met twee boterhammen volkoren met kipfilet en een banaan. Ten tweede 's avonds niet meer voor de tv eten - ik at een heel bord pasta en dan nog een toetje en dan nog chips. Nu eet ik aan tafel, rustig, en daarna ga ik wandelen. 30-45 minuten, door de wijk. En ten derde geen frisdrank meer - ik dronk makkelijk een liter cola per dag. Nu water en thee. Dat is het. Geen shakes, geen supplementen, geen sportschool. Vandaag: 74,8 kilo. Maat 38. Mijn bloeddruk is weer normaal, mijn huisarts was echt blij. Ik kan nu gewoon bukken zonder te hijgen. Mijn collega's zeggen dat ik er 10 jaar jonger uitzie. Het duurde lang. Er waren weken dat er niks gebeurde. Een keer 3 weken stil op 82 kilo, ik dacht dat het klaar was. Maar het ging toch weer omlaag. Ik denk dat het geheim gewoon volhouden is, niks speciaals.

Vorig jaar april stapte ik op de weegschaal en zag 104,3 kilo. Ik ben 1,81 en postbezorger, dus ik loop dagelijks zo'n 18.000-22.000 stappen. Je zou denken dat dat genoeg is om slank te blijven. Het probleem was mijn eten. Ochtends een saucijzenbroodje van de Shell, onderweg een Mars of Snickers uit de automaat, 's middags een broodje shoarma of een frikandel speciaal. Avonds nog een biertje of twee op de bank. Ik zat makkelijk op 3000-3500 kcal per dag. Mijn vrouw begon ermee. Ze ging gezonder koken en maakte elke avond een extra portie voor mijn broodtrommel de volgende dag. Thermosfles koffie mee in plaats van stoppen bij het tankstation. Ik ben niet gaan calorieën tellen of een app gaan gebruiken. Gewoon betere keuzes. Na 12 maanden sta ik op 86,1 kilo. Mijn knieën doen geen pijn meer als ik trappen op loop. Mijn collega's vroegen of ik ziek was geweest haha. Niks spectaculairs, gewoon stoppen met troep eten.

Anderhalf jaar geleden paste ik bijna niet meer achter het stuur. Mijn buik drukte tegen het stuurwiel en ik moest de stoel helemaal naar achteren schuiven. Op een gegeven moment zei een collega lachend "nog even en je past er niet meer in". Dat was grappig bedoeld maar het raakte me wel. Ik ben 1,82 en woog toen 106 kilo. Het probleem was duidelijk: ik at de hele dag door in de bus. Broodjes van de tankstop, energiedrankjes, koeken, een kroket bij de halte. Makkelijk 3000+ kcal per dag terwijl ik de hele dag zit. Wat ik veranderd heb: elke ochtend maak ik een broodtrommel klaar. 4 boterhammen volkoren, 2 met kipfilet en 2 met 20+ kaas. Een appel, een banaan, een zakje noten. En een thermoskan koffie zonder suiker. Dat is het. Geen tankstation meer, geen automaat. In het weekend wandel ik met mijn vrouw, 45-60 minuten. Niet hard, gewoon stevig doorlopen. En doordeweeks doe ik na mijn dienst 20 minuten oefeningen thuis. Kniebuigingen, opdrukken, plank. Niks bijzonders. 106 naar 84 kilo in 16 maanden. Mijn buik raakt het stuur niet meer aan. Ik kan mijn veters strikken zonder buiten adem te raken. En die collega? Die is nu zelf begonnen.

Ik werk bij een tuincentrum, dus ik sta en loop de hele dag. Dacht altijd: ik beweeg genoeg. Maar toch bleef ik dik. 87 kilo op mijn 1,64. Vorig jaar juni ben ik begonnen. Geen speciaal dieet, geen app, niks ingewikkelds. Gewoon kleiner eten en bewuster kiezen. 's Ochtends twee boterhammen in plaats van drie. Tussendoor een appel in plaats van een gevulde koek. 's Avonds een normaal bord in plaats van opscheppen tot het vol ligt. Het ging langzaam. Eerste 2 maanden maar 3 kilo. Ik dacht: dit werkt niet. Maar ik ben doorgegaan. Na 5 maanden stond er 78 op de weegschaal en toen ging het ineens sneller. Geen idee waarom. Nu, 10 maanden later: 71,3 kilo. Bijna 16 kilo eraf. Mijn knieën doen geen pijn meer als ik de hele dag sta. Ik kan weer makkelijk bukken om planten op de onderste plank te zetten. En mijn collega's zien het verschil ook, krijg regelmatig complimenten. Wat ik heb geleerd: het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Geen keto, geen IF, geen calorieën tellen. Gewoon minder en bewuster. En geduld hebben, want het duurt even.

Ik werk in een schoenenwinkel en het klinkt misschien gek, maar dat was uiteindelijk mijn motivatie. Elke dag bukken, hurken bij klanten, en op een gegeven moment deed alles pijn. Mijn knieen kraakten, mijn rug zeurdde en ik was om 18:00 zo moe dat ik alleen nog op de bank kon liggen. April vorig jaar ben ik begonnen. Niet met een dieet maar gewoon met eerlijk kijken naar wat ik at. Ik at namelijk best gezond - maar veel te veel. Twee boterhammen werden er vier, en dat bakje noten naast de kassa was om 12:00 al leeg. Met Yazio ben ik een paar weken gaan bijhouden en ik schrok: ik zat op 2400 kcal per dag terwijl ik dacht dat het 1600 was. Ik heb het teruggebracht naar 1650-1700 per dag. Geen producten geschrapt, gewoon minder. Kleinere borden, water in plaats van sap, en dat bakje noten vervangen door worteltjes en komkommer met hummus. Na 4 maanden zat ik op 82 kilo en begon ik na het werk 30 minuten te wandelen. In het begin was dat al pittig, nu doe ik 45-60 minuten en geniet ik ervan. Nu, 11 maanden later: 69,3 kilo. Mijn knieen doen geen pijn meer. Ik kan de hele dag door hurken zonder te kreunen. Mijn collega's zeggen dat ik een ander mens ben en eerlijk gezegd voel ik me ook zo. Het belangrijkste wat ik geleerd heb: je hoeft niet alles om te gooien. Gewoon eerlijk kijken naar hoeveel je eet en iets minder doen. De rest volgt vanzelf.

Lang getwijfeld of ik dit zou schrijven maar goed, misschien helpt het iemand. Ik ben elektromonteur, 47, en ik zat al jaren rond de 100 kilo. Op zich niks mis mee dacht ik altijd, ik ben de hele dag bezig. Maar bij de bedrijfskeuring zei de arts dat mijn bloeddruk te hoog was en mijn cholesterol ook niet best. "U moet echt wat kilo's kwijt." Dat was de schop die ik nodig had. Ik heb geen dieet gevolgd, want dat werkt toch niet bij mij. Wat ik wel heb gedaan: 's ochtends niet meer bij de Shell een saucijzenbroodje halen. Klinkt simpel, maar dat was zo'n 450 kcal elke ochtend die ik niet nodig had. In plaats daarvan maak ik thuis twee boterhammen met kaas en neem ik die mee in de bus. Lunchen deed ik ook altijd bij de snackbar als we in de buurt waren. Dat heb ik teruggebracht naar 1x per week. De andere dagen brood, soms een restje van gisteravond. En bier doordeweeks heb ik geschrapt. Weekend mag nog steeds, maar door de weeks drink ik water of thee. Na 13 maanden sta ik op 79,3 kilo. Bloeddruk is weer normaal, cholesterol ook stuk beter. Huisarts was echt tevreden bij de laatste controle. Wat ik heb geleerd: je hoeft geen grote dingen te veranderen. Gewoon die paar ongezonde gewoontes aanpakken die je toch al weet. Bij mij was het het tankstation-ontbijt en het bier doordeweeks. De rest at ik gewoon normaal.

Ik heb mijn hele leven gedieet. Echt alles geprobeerd. Sonja Bakker, Atkins, Weight Watchers, sapkuren, noem maar op. Altijd hetzelfde patroon: 6 weken streng, 5 kilo eraf, en dan langzaam weer terug plus een kilo extra. Vorig jaar mei ben ik met pensioen gegaan en dacht: nu of nooit. Maar dit keer geen dieet. Ik ben gewoon gaan bijhouden wat ik at in een schriftje, de eerste 2 weken zonder iets te veranderen. Puur kijken waar de calorieen zaten. En dat was een schok. Mijn dagelijkse koekje bij de koffie (3 keer per dag!), het wijntje bij het eten, de kaas tussendoor - dat waren bij elkaar zo'n 700-800 extra calorieen per dag. Ik heb niks radicaals gedaan. Koekjes eruit, wijn alleen in het weekend, kaas als ik er echt zin in heb maar niet uit gewoonte. En ik ben gaan wandelen met de hond, elke dag 45 minuten. Dat was alles. De eerste 4 kilo gingen snel, in 6 weken. Daarna werd het langzamer, zo'n halve kilo per week. In november zat ik op een plateau van 3 weken en dacht ik dat het weer niet ging lukken. Maar ik ben gewoon doorgegaan en toen viel de weegschaal ineens weer. Nu weeg ik 72,3 en dat is precies wat ik woog toen ik 30 was. Mijn knieen doen geen pijn meer bij het traplopen, ik slaap beter, en vorige week zei mijn dochter dat ik er 10 jaar jonger uitzie. Dat was het mooiste compliment dat ik in tijden heb gehad.

Ik werk al 19 jaar op een kinderdagverblijf en de laatste jaren merkte ik dat ik steeds meer moeite had om mee te doen. Bukken, op de grond zitten, de kleintjes optillen - alles deed pijn en ik was om 3 uur al bekaf. Maat 48, 96 kilo op 1m64. Begin vorig jaar zei mijn collega eerlijk: "Jos, je hijgt als je de trap oploopt." Dat kwam hard aan maar ze had gelijk. Ik ben toen naar mijn huisarts gegaan en die stuurde me door naar een diëtiste. De diëtiste leerde me niet zozeer WAT ik moest eten maar HOEVEEL. Ik at eigenlijk altijd gezond, maar gewoon te veel. Twee boterhammen werden er vier, en de kaas lag er dik op. Ze liet me een week alles opschrijven en toen zag ik het zwart op wit: 2600 kcal per dag terwijl ik er maar 1800 nodig had. Langzaam aangepast. Porties kleiner, meer groente op mijn bord, minder brood. Niet alles tegelijk maar elke maand iets erbij. Na 14 maanden zit ik op 76 kilo, maat 40. Ik til de kinderen weer op alsof het niks is. Ga op mijn hurken zitten bij de blokkentafel zonder te kreunen. Het mooiste: de kinderen merken het. Een meisje van 3 zei laatst: "Juf Josien, je rent nu net zo hard als wij!" Dat was het allemaal waard. Mijn tip voor iedereen boven de 50: begin niet met rare diëten. Ga naar een diëtiste, laat je eetpatroon doorlichten en pas kleine dingen aan. Het gaat langzaam maar het blijft.

Hoi allemaal. Ik ben Bernadette, 48, al 22 jaar kapster in mijn eigen zaak. Vorig jaar november stond ik op 95,4 kilo (ik ben 1.68) en vanmorgen wees de weegschaal 71,2. Ik wilde het even opschrijven voor mensen die in een vergelijkbare omgeving werken, want elke kapsalon heeft koffie met koekjes, taart als klanten jarig zijn, en aan het eind van de dag pauze met een broodje van de bakker ernaast. Wat voor mij heeft gewerkt: ik breng mijn eigen lunch mee sinds dag 1. Altijd. Een tupperware met salade, vaak bonen of linzen erbij, kipfilet of ei. Ongeveer 400 kcal. Mijn koffie drink ik zwart (eerst afgewend met amandelmelk, nu gewoon zwart). De koekjes op de toonbank staan er nog, maar ik neem er pas eentje als ik echt zin heb, niet op de automatische piloot. Ik ben ook gaan wandelen met de hond, elke avond 45 minuten. Ook als het regent. Voor deze reis waren dat 20 minuten rondjes om het blok, nu loop ik echt door. Op vrije zondagen 2 uur met mijn man langs het kanaal. Een supplement dat ik wel noem: magnesium van Kruidvat voor s avonds, want ik sliep slecht toen ik minder begon te eten. Na 2 weken was dat opgelost. Verder geen shakes, geen producten, niks speciaals. Ik viel de eerste 3 maanden vrij snel af (6 kilo), toen ging het trager - soms maanden 1 kilo, soms 2. Ik heb nooit een vrije dag qua eten ingepland want in mijn hoofd was dat altijd een excuus. Wel gewoon genoten op verjaardagen, met mate. Wat ik niemand aanraad: honger lijden. Als ik honger had at ik een extra bak kwark met bessen. Beter iets dan niets.

Ik ben timmerman, 46 jaar, en dacht altijd dat ik genoeg bewoog op het werk. Maar ondertussen at ik elke ochtend twee broodjes kroket bij de bouwmarkt en dronk ik 4-5 blikjes energiedrank per dag. Woog 101 kilo bij 1.78m. De wake-up call was mijn knie. Kon bijna niet meer hurken en als timmerman is dat een groot probleem. De huisarts zei: 15 kilo eraf en je knie wordt een stuk beter. Dat was april vorig jaar. Wat ik veranderd heb: boterhammen mee van huis in een koeltas. Twee thermoskannen koffie in plaats van energiedrank. En op vrijdag nog steeds friet met de jongens, maar doordeweeks gewoon normaal eten. Geen dieet, gewoon stoppen met rommel. Het duurde 14 maanden maar ik zit nu op 82 kilo. Mijn knie is niet perfect maar een wereld van verschil. Ik kan weer door mijn knieen zonder dat het kraakt. En ik heb gewoon meer energie op het werk. Het enige dat ik echt mis zijn de energiedrankjes. Koffie went maar het is niet hetzelfde. Maar goed, 19 kilo lichter is het meer dan waard.

Werk 14 jaar in de thuiszorg, onregelmatige diensten, vroege ochtend of late avond, eten in de auto tussen klanten door. Ik woog op mijn dieptepunt 95 kilo bij 1.68m. Nu, 14 maanden later, sta ik op 73. Geen wonderdieet, gewoon dingen veranderd die ik kon volhouden in dit werk. Wat ik concreet anders doe: - Lunch maak ik nu 's avonds klaar in een thermosbeker of broodtrommel: kwark met fruit, of een wrap met kip en sla. Geen tankstation-broodjes meer. - In de auto altijd een fles water (1,5 liter) en een appel of banaan voor als ik trek krijg tussen bezoeken door. - Avondmaaltijd kleiner gemaakt, helft groente. Heel saai eigenlijk maar consequent. - Zondag plan ik mijn week. Dat klinkt suf maar ik sta zonder plan keihard bij de Jumbo met chips in mijn karretje. Beweging: alleen wandelen. Bij elke client die het toelaat een blokje om met de hond, of even 10 minuten lopen voor mijn pauze. Stappenteller op mijn telefoon zegt nu 12-14k per dag, vroeger 4-6k. Wat ik geleerd heb: kleine veranderingen die in mijn werkleven passen werken voor mij beter dan een streng schema dat ik na 2 weken laat vallen. Heb het 6x eerder geprobeerd met shakes en clubs, niets hield het lang vol. Dit wel. Heb nu twee kledingmaten kleiner, ben minder moe na een dienst en mijn rug doet niet meer pijn 's ochtends. Mijn dochter vraagt of ik mee ga wandelen, vroeger was ik daar te moe voor.

Februari 2025 begon ik met 92 kilo op 1m65. Gisteren stond er 68 kilo op de weegschaal. Dat zijn 24 kilo, maar eerlijk gezegd kijk ik vooral naar mijn kleren en die doen het meer recht. Van XXL naar M, van maat 50 naar 42. Als kleuterjuf sta ik de hele dag, hurk ik honderd keer, til ik kleintjes en dat ging op een gegeven moment zo zwaar dat ik na school alleen maar op de bank hing. Mijn aanpak was niet ingewikkeld maar wel consequent: - Calorieen bijhouden in een app (Yazio) voor de eerste 6 maanden. Daarna kon ik het op het oog. - Ontbijt: kwark met bessen en een handje noten. Iedere dag hetzelfde, werkt voor mij. - Lunch: volkoren brood met kipfilet of hummus en veel groente op school. - Avondeten: wat ons gezin eet, maar met meer groente en kleinere portie rijst/pasta/aardappel. - Snacks: komkommer, appel, soms een handje pinda's. De koektrommel in de personeelskamer heb ik moeten leren passeren, dat was het zwaarst. Sport was minimaal: 3x per week 30 min wandelen na school in het park. En staand werk natuurlijk op school. Geen sportschool, geen bootcamp. Had er gewoon de tijd en energie niet voor met 2 pubers thuis. Wat ik het meest heb geleerd: - Het weekend was mijn valkuil. Oplossing: zaterdag wel ruimte voor iets lekkers, maar zondag gewoon verder zoals doordeweeks. Niet "zondag ook maar even" want dan werd het maandag ook weer een struikelblok. - Plateau op ongeveer maand 5. 3 weken niks gebeurd. Ik heb doorgezet en toen ging het weer. Niet paniekeren. - Mensen merken het pas op als je 8-10 kilo kwijt bent. Daarvoor deed ik het voor mezelf en mijn klaslokaal-hurkmomenten. De kinderen in mijn klas hebben niks door gehad behalve dat juf nu makkelijker op de grond kan zitten. Dat was eigenlijk mijn grootste cadeau. Voor iedereen die in dezelfde situatie zit: het hoeft niet perfect. Ik heb geen enkele week volmaakt gedraaid. Maar 80% van de tijd op koers is genoeg.

Een jaar geleden woog ik 103 kilo bij 1.79m. Je zou denken dat je als pakketbezorger genoeg beweegt, maar het probleem zat hem in het eten. Elke dag 2-3 keer langs de snackbar of tankstation, energiedrankjes als water, en 's avonds nog een zak chips op de bank. De wake-up call was toen ik in de zomer mijn knieën voelde kraken bij elke trap. Ik ben 37, dat hoort niet. Mijn vrouw zei niks maar ik zag haar blik wel. Wat ik veranderd heb is eigenlijk simpel. Ik maak nu elke avond mijn lunchbox klaar voor de volgende dag. Twee boterhammen volkoren met kipfilet of ei, een bakje groenten, een stuk fruit en een fles water van 1,5 liter. Die tankstationbezoeken heb ik teruggebracht naar nul. 's Avonds eet ik gewoon mee met het gezin maar dan een iets kleinere portie. Het eerste half jaar ging er 18 kilo af, de laatste 7 kilo duurde 6 maanden. Dat was frustrerend, maar het ging wel. Nu weeg ik 78 kilo en mijn knieën doen niks meer. Ik kan met mijn dochtertje van 4 door de speeltuin rennen zonder buiten adem te raken. Dat is meer waard dan wat dan ook. Grootste tip: maak het jezelf makkelijk. Die lunchbox kost me 10 minuten per avond en bespaart me minstens 1000 kcal per dag aan rommel.

Een jaar geleden kon ik niet samen voetballen met mijn kleinzoon van 4 zonder buiten adem te raken. Hij vroeg: "opa, waarom ren je niet?" Dat was voor mij het keerpunt. Ik woog 114 kilo, had een hoge bloeddruk (155/95) en mijn huisarts drong al een tijd aan op afvallen. Ik begon simpel. Geen crashdieet, geen sportschoolabonnement dat ik toch niet zou gebruiken. Elke dag 45 minuten met de hond wandelen, ook als het regende. 's Avonds geen bier meer voor de tv (dat was mijn grootste gewoonte). En porties halveren - voorheen twee volle scheppen, nu één. Na 3 maanden 8 kilo eraf, na 6 maanden 16, en vorige week stond ik op 90 kilo. Bloeddruk nu 128/78, cholesterol van 6,2 naar 4,8. Mijn huisarts vroeg zelfs wat ik had gedaan omdat hij dit zelden ziet bij mannen van mijn leeftijd. Het mooiste? Vorige zondag heb ik 20 minuten met mijn kleinzoon in de tuin achter een bal aangerend. Hij lachte zich rot. Ik had tranen in mijn ogen. Niemand vertelt je dat afvallen niet om de weegschaal draait, maar om dit soort momenten. Mannen boven de 55: begin gewoon met wandelen en stop met bier op doordeweekse avonden. Dat is bij mij het hele geheim geweest. Geen ingewikkeld programma, niks bijzonders. Wie is hier ook rond de zestig begonnen?

Een jaar geleden woog ik 88 kilo bij 1.68m. Ik schaamde me kapot als ik me moest bukken naast de behandelstoel en mijn buik in de weg zat. Patienten konden het zien, collega's konden het zien. Het voelde vreselijk. Het gekke is dat ik de hele dag op mijn benen sta en best wel beweeg op het werk, maar thuis zakte ik elke avond op de bank met chips en chocola. Dat was mijn manier om te ontspannen na een drukke dag. Mijn vriend zei er niks van maar ik zag het zelf echt niet meer zitten. Wat ik gedaan heb: geen streng dieet. Gewoon structuur. Elke zondag even nadenken wat ik die week ging eten, een boodschappenlijstje maken en niks meer in huis halen waar ik 's avonds van ging snaaien. In plaats van chips maakte ik komkommersticks met hummus of at ik een bakje kwark met noten. De eerste maand verloor ik 3 kilo. Niet spectaculair maar het gaf me vertrouwen. Na 3 maanden was ik 8 kilo kwijt en begon ik 2x per week te wandelen in de pauze, gewoon 20 minuten door de wijk. Na een half jaar 14 kilo eraf. Nu zit ik op 71 kilo en ik voel me zo veel beter. Bukken gaat makkelijk, ik heb meer energie en ik slaap beter. Het is niks bijzonders, geen trucjes of pillen. Gewoon structuur en geduld. Als ik het kan met mijn drukke baan, kan iedereen het.

Hoi, ik lees al een tijdje mee maar dit is mijn eerste post. Ik wil even delen wat voor mij werkte, misschien heeft iemand er wat aan. Ik werk als IT-er en zit sinds corona volledig thuis. In 2024 ging ik naar de huisarts voor iets anders en bleek ik 97 kilo te wegen bij 1.82m. Schrok me rot. Ik had niet door dat het zo ver was gekomen - als je elke dag achter je bureau zit en de koelkast op 3 meter afstand staat, gaat het sluipend. Wat ik heb gedaan: allereerst een staand bureau gekocht. Klinkt simpel maar ik verbrand nu elke dag meer dan vroeger zonder er bij na te denken. En ik ben gaan lunchwandelen, elke dag 30 minuten het rondje door de wijk. Qua eten ben ik gestopt met de hele dag snacken achter mijn pc. Ik heb vaste eettijden ingevoerd: ontbijt, lunch, avondeten, en 1 tussendoortje om 15:00. Het heeft 11 maanden geduurd maar ik weeg nu 76 kilo. Dat is 21 kilo. Ik heb geen dieet gevolgd, niks bijzonders gedaan. Gewoon bewuster geleefd. De lunchwandeling is echt mijn redding geweest - niet alleen voor het afvallen maar ook voor mijn hoofd. Na zo'n rondje kan ik weer helder denken. Grootste les: ik hoefde niet naar de sportschool of een streng dieet. Ik moest gewoon stoppen met de hele dag door eten omdat ik me verveelde. Herkennen jullie dat, die thuiswerk-snack-val?

Mijn kleinzoon van 5 vroeg vorig jaar of ik mee wilde op de glijbaan. Ik paste er niet doorheen. Hij keek me aan met die grote ogen en zei: geeft niet oma, dan kijk ik wel. Die avond heb ik gehuild. En de volgende ochtend ben ik begonnen. Ik woog 96 kilo bij 1,62 meter. Mijn knieën deden pijn, ik was constant buiten adem, en ik kon niet meer op de grond zitten om met de kinderen te spelen. Wat ik gedaan heb (15 maanden): - Elke dag wandelen. Eerst naar de brievenbus en terug, nu 4 km per dag - Porties kleiner. Gewoon een kleiner bord gepakt uit de kast - Geen tussendoortjes meer na het avondeten - Eens in de week zwemmen - Elke zondag verse groenten op de markt kopen Geen speciaal dieet. Geen app. Geen weegschaal (mijn huisarts weegt me elke 3 maanden). Resultaat: van 96 naar 78 kilo. 18 kilo in 15 maanden. En vorige week? Ik ging mee op de glijbaan. Mijn kleinzoon gilde het uit van het lachen. Dat was het allemaal waard. Elk moeilijk moment, elke keer dat ik geen zin had om te wandelen. Voor hem doe ik het. En voor mezelf.

Twee jaar geleden zei mijn orthopeed dat ik waarschijnlijk twee nieuwe knieën nodig had. Ik ben 53, dat wilde ik niet. Hij zei: probeer eerst 15 kilo af te vallen, dan kijken we opnieuw. Ik dacht: makkelijk praten. Maar ik had geen keuze. De pijn was zo erg dat ik de trap niet meer op kon. Wat ik heb gedaan (11 maanden): - Zwemmen, 3x per week. Enige sport die ik kon doen zonder kniepijn - Voeding: koolhydraatarm. Geen brood, geen pasta, geen aardappelen. Veel groenten, vis, kip, eieren - Eén grote verandering per 2 weken. Niet alles tegelijk - Afspraken bij de dietiste, 1x per maand Eerste 3 maanden: 7 kilo kwijt. Knieën al iets minder pijn. Maand 4-8: nog 6 kilo. Kon weer traplopen. Maand 9-11: laatste 2 kilo. Kon weer fietsen. Totaal: 15,3 kilo in 11 maanden. Vorige maand was ik terug bij de orthopeed. Hij keek naar de foto s van mijn knieën en zei: de slijtage is er nog maar de ontsteking is grotendeels weg. Operatie voorlopig niet nodig. Ik huilde in zijn spreekkamer. Van opluchting. Elke kilo minder is 4 kilo minder druk op je knieën. Dat zei mijn fysiotherapeut. Bij 15 kilo is dat 60 kilo minder belasting. Geen wonder dat het verschil zo groot is.