Samen Afvallen — Dé Community Voor Iedereen Die Kilo's Kwijt Wil

Ik weet precies wanneer het begon. Na mijn 28e ging ik elk seizoen shoppen en kocht ik steeds een maatje groter. Maat 40, toen 42, dan 44, en uiteindelijk zat ik op maat 46. En elke keer zei ik tegen mezelf: de maten vallen kleiner tegenwoordig. Of: deze merken zitten gewoon krap. Op een gegeven moment paste ik een jurk in maat 44 bij de Zara en hij ging niet dicht. In de paskamer dacht ik: ik kan dit niet meer ontkennen. Ik was 83 kilo op 1 meter 68. Ik heb geen bijzonder dieet gedaan. Ben begonnen met bijhouden wat ik at, alles in een app invullen. Bleek dat ik elke dag rond de 2300 kcal at terwijl ik dacht dat het normaal was. Langzaam afgebouwd naar 1650. En 2 keer per week fietsen, half uur stevig doortrappen. Het duurde 14 maanden maar ik sta nu op 69 kilo. Maat 38-40, hangt af van het merk haha. Het raarste is dat ik nu pas besef hoeveel kleding ik heb die niet paste. Ik heb 3 vuilniszakken naar de kringloop gebracht. Ik ben niet perfect, ik heb maanden gehad dat er niks gebeurde. Maar ik ben wel eerlijk tegen mezelf nu, en dat is het verschil.

Ik was altijd iemand van "een salade is geen maaltijd" maar ik ben echt bekeerd. Ik maak nu 2 tot 3 keer per week een Griekse salade met kip en het is mijn favoriete eten geworden, vooral nu met de warmte. Mijn versie: halve komkommer in blokjes, 2 tomaten, rode ui in ringen, een paar olijven, 30 gram feta verkruimeld, en daarboven 120 gram gegrilde kipfilet in plakjes. Dressing is simpel: scheutje olijfolie, citroensap, oregano, zout en peper. Komt uit op 380 kcal en 35 gram eiwit. Ik ben er echt vol van, mede door de kip en feta denk ik. En het kost me 15 minuten als ik de kip van tevoren gril. Soms gril ik zondag 4 kipfilets en bewaar ze in de koelkast, dan is het 5 minuten snijwerk. Mijn man eet het ook maar dan met dubbele portie kip en brood erbij. Iemand nog goede variaties?

Was gisteren bij de drogist voor magnesium (die neem ik al een tijdje) en de verkoopster begon over co-enzym Q10. Zei dat het goed is voor je energieniveau en dat veel mensen het gebruiken als ze moe zijn of veel sporten. Ik heb het opgezocht en het schijnt ook iets te doen voor je hartfunctie en cellen. Maar ik word altijd een beetje wantrouwig van dingen die in de drogist aangeprezen worden want ze willen natuurlijk verkopen. Neemt iemand hier Q10? En merk je er echt wat van of is het meer een gevoel?

Collega kwam 2 maanden geleden met het idee om een stappenwedstrijd te doen op kantoor. We zijn met z'n zessen en elke week kijken we wie de meeste stappen heeft. Winnaar hoeft vrijdag geen koffie te halen haha. Eerlijk, ik deed eerst niks extra. Maar toen ik de eerste week laatste was ging de competitie aan. Nu loop ik naar de supermarkt in plaats van de auto, neem ik de trap op kantoor (4e verdieping!) en maak ik na het avondeten een rondje door de wijk. Ik zit nu gemiddeld op 11.000 stappen per dag terwijl ik eerst amper 4.000 haalde. En het gekke is: ik ben 4,8 kilo kwijt zonder dat ik iets aan mijn eten veranderd heb. Gewoon meer bewegen. Heeft iemand anders zoiets gedaan? Het werkt echt als je van nature een beetje competitief bent.

Sinds mijn 18e ben ik te zwaar. Nu 44 en 108 kilo bij 1m82. Het is altijd hetzelfde verhaal. Ik begin gemotiveerd. Eerste 3 weken gaat het goed, 4-5 kilo eraf, ik voel me top. Dan een verjaardag, een stressweek op het werk, een blessure, noem maar op. En dan gaat het bergafwaarts en 2 maanden later weeg ik hetzelfde of meer. Dit heb ik al gedaan: WW (2x), calorieen tellen met een app (3x begonnen), keto (2 maanden volgehouden), sportschool (3 abonnementen in 10 jaar, langste was 4 maanden). Steeds hetzelfde patroon. 8 tot 10 kilo eraf en dan alles terug plus extra. Mijn vrouw zegt er niks meer van. Ze heeft het opgegeven denk ik. Huisarts zei vorig jaar dat mijn knieen en bloeddruk echt een probleem worden. Ik weet het allemaal. Maar weten is niet genoeg blijkbaar. Is er iemand die na zoveel jaar falen het toch nog heeft omgedraaid? Niet iemand die 3 maanden geleden begonnen is, maar iemand die echt jarenlang te zwaar was en het structureel heeft veranderd? Want ik begin me af te vragen of sommige mensen gewoon niet gemaakt zijn om slank te zijn.

Mijn vriendin zei laatst: jij eet de hele dag. Ik ontkende het natuurlijk. Drie maaltijden, klaar. Maar ze daagde me uit om een dag alles op te schrijven. Echt alles. Dit was mijn lijstje van afgelopen dinsdag naast mijn gewone maaltijden: koekje bij de koffie om 9 uur. Handje noten om half 11 op kantoor. Stukje kaas uit de koelkast terwijl ik het avondeten klaarmaakte. Restje pasta van mijn dochter van 6 dat ze liet staan. En om 9 uur een schaaltje chips op de bank. Ik heb het opgezocht: bij elkaar ruim 700 kcal. Elke dag. Zonder dat ik het doorhad. Sindsdien heb ik het omgegooid. Drie maaltijden en een gepland tussendoortje om 15 uur, een appel met een eetlepel pindakaas of een rijstwafel. De rest van de dag: handen uit de kast en uit de koelkast. Als ik kook doe ik kauwgom in zodat ik niet proef en snoep. In 2,5 maand van 87 naar 83 kilo. Puur door dat onzichtbare eten te stoppen. Wie herkent dit? En hoe gaan jullie om met dat automatische grijpen naar eten?

Doe nu 4 maanden 16:8 en ben er heel blij mee, 6 kilo kwijt. Eetvenster van 12 tot 8 's avonds. Maar die ochtenden met de kinderen zijn echt lastig. Om 7 uur sta ik brood te smeren, boterhammen met hagelslag en pindakaas, en dan ruik ik het en dan wil ik ook. De kinderen (8, 11 en 14) snappen niet waarom mama niet mee-eet. De jongste vraagt steeds of ik ziek ben. En 's avonds koken om half 6 gaat prima want dat valt in mijn eetvenster. Maar als ik in het weekend pas om 12 uur eet en de kinderen willen om 9 uur pannenkoeken, dan sta ik beslag te maken en te bakken terwijl mijn maag knort. Hoe doen andere ouders dit? Koken jullie gewoon door zonder te proeven? Of hebben jullie je eetvenster aangepast aan het gezinsritme? Ik overweeg om naar 10-18 te gaan zodat ik kan ontbijten met de kinderen maar dan mis ik het avondeten met het gezin.

Vorig jaar mei ben ik vervroegd gestopt met werken. Zat ik daar op de bank, 93 kilo, niks te doen. Mijn vriendin had een volkstuin en zei dat er eentje vrij kwam op het complex. Ik dacht: beter dan Netflix. Nu 14 maanden later sta ik op 79 kilo. Veertien kilo. En ik heb op geen enkel moment het gevoel gehad dat ik aan het dieten was. Wat er gebeurde: ik ben 3 tot 4 uur per dag op die tuin. Spitten, onkruid wieden, water sjouwen, bukken, kruiwagen rijden. In het begin had ik overal spierpijn. Na een maand of twee ging het makkelijker en merkte ik dat mijn broeken losser zaten. Maar het grootste verschil zit hem in het eten. Als je je eigen courgettes en tomaten en sla en snijbonen kweekt, ga je die ook eten. Ik eet nu minstens twee keer zoveel groenten als een jaar geleden. Niet omdat het moet, maar omdat ze er liggen en lekker zijn. Verse sla uit eigen tuin smaakt echt anders dan die zakjes uit de supermarkt. Mijn man eet gewoon mee en is ook 4 kilo kwijt. De buurman op het complex is 6 kilo afgevallen. Wij noemen het de volkstuinkilo's. Ik heb drie keer een sportschoolabonnement gehad en nooit langer dan 6 weken volgehouden. Dit wel, want je ziet letterlijk iets groeien. En je krijgt er courgettes voor terug in plaats van spierpijn.

Ik ben 4 maanden bezig met afvallen en zit nu op 74 kilo (was 83). Heel blij mee maar de laatste 3 weken valt mijn haar uit. Borstel zit vol, doucheputje dicht, mijn paardenstaart voelt dunner. Huisarts heeft bloed laten prikken. Ferritine zat op 18, moet eigenlijk boven de 30. Rest was prima. Ze zei dat mijn lichaam in een soort stress zit door het snelle gewichtsverlies en dat haar daar als eerste op reageert. Heb nu ijzertabletten van de drogist gekregen en ze zei dat het 3 tot 6 maanden duurt voor het weer normaal is als mijn gewicht stabiel wordt. Ik eet gevarieerd hoor, kip vis groenten fruit, maar minder calorieen dan voorheen. Heeft iemand dit meegemaakt? Groeit het weer aan? Eerlijk gezegd maakt het me best ongerust.

Ik lees hier veel over calorieen tellen en hele dieetplannen maar bij mij werkte iets veel simpelers. Ik heb alleen mijn avondeten aangepast en de rest precies hetzelfde gelaten. Mijn probleem zat in de avond. Grote borden pasta met roomsaus, nasi met gebakken ei en ketjap, stamppot met veel jus en een flinke klont boter. Lekker maar elke avond makkelijk 700-800 kcal op een bord. Nu doe ik het zo: zelfde soort gerechten maar met groenten als basis. Pasta maak ik nog steeds, maar dan een kleine portie pasta met veel geroosterde groenten erdoor. Nasi vervang ik af en toe door bloemkoolrijst (went echt na een paar keer). Stamppot maak ik met meer groenten en minder aardappel. Mijn man kookt 3 avonden, ik 4. Op mijn avonden kook ik zo. Op zijn avonden eet ik gewoon mee maar schep ik iets minder op en pak ik extra salade erbij. Geen discussie, geen gedoe. 84,2 naar 80,7 in 4 weken. Ik heb niet het gevoel dat ik op dieet ben en dat is precies wat ik wilde. Heeft iemand anders ook maar 1 maaltijd veranderd en resultaat gezien?

Ik ben normaal niet zo'n keukenprins maar dit is echt belachelijk makkelijk. 1 rijpe banaan prakken met een vork, 2 eieren erdoor kloppen, en bakken in een pan met een klein beetje olie op laag vuur. Klaar in 5 minuten, 3-4 kleine pannenkoekjes. Zonder er iets op is het 220 kcal en 14 gram eiwit. Ik doe er een theelepel kaneel door het beslag en dan een schep magere kwark en blauwe bessen erop. Dan zit je op zo'n 300 kcal totaal en het vult echt goed. Mijn kinderen (8 en 11) vinden het ook lekker, die krijgen er een beetje honing op. Ik dacht eerst dat het vies zou zijn maar het smaakt echt naar pannenkoek, alleen dan zonder meel en suiker. Doe dit nu 3 weken elke ochtend en ik mis mijn boterhammen helemaal niet meer. Heeft iemand nog lekkere variaties? Met iets anders erop of iets extra door het beslag?

Ik doe doordeweeks echt alles goed. Havermout als ontbijt, salade op werk, 's avonds kip met groenten. Zit rond de 1500 kcal en de weegschaal gaat langzaam naar beneden. En dan komt het weekend. Zaterdag borrelen bij vrienden, 3-4 wijntjes, kaasplankje, toastjes, notenmixtje erbij. Zondag uitslapen, pannenkoeken met de kinderen, 's avonds pizza want geen zin om te koken. Maandagochtend op de weegschaal: alles weer terug. In 6 weken van 78 naar 75,6 gegaan maar door de weekenden hang ik nu op 77,2. Voelt als 2 stappen vooruit en dan 1,5 terug. Wie herkent dit? Hoe gaan jullie om met weekenden zonder dat het een gevangenis wordt?

Voor mijn eerste zwangerschap woog ik 65 kilo op 1,69m. Na mijn zoon 8 kilo erbij, na mijn dochter nog eens 14. Ik kwam op 87 kilo en bleef daar 3 jaar hangen. Geen tijd, geen energie, altijd de restjes van de kinderen opeten. Vorig jaar mei ben ik begonnen. Niet met een dieet maar met 3 dingen: restjes van de kinderen in de vuilnisbak in plaats van in mijn mond, 's avonds wandelen als de kinderen op bed lagen, en doordeweeks geen wijn meer. Eerste 4 maanden ging het snel, 8 kilo. Daarna langzamer, 2 maanden stilstand rond de 79. Ik raakte gefrustreerd en wilde stoppen. Maar ik ging gewoon door en het begon weer te zakken. Nu 68 kilo, bijna waar ik voor de kinderen zat. Het moeilijkste was niet het eten maar de opmerkingen. Schoonmoeder die zegt dat je er mager uitziet, vriendinnen die vragen of je wel genoeg eet. Mijn huisarts zei dat 68 kilo bij 1,69 perfect is dus die opmerkingen negeer ik nu.

Simpelste ding dat ik ooit heb gedaan. Ik zit 8 uur per dag achter een bureau, administratie bij een installatiebedrijf. Altijd broodje achter mijn scherm gegeten, nooit bewogen in de pauze. 2 maanden geleden zei een collega: loop je mee een rondje? Sindsdien elke werkdag 30 minuten wandelen in de lunchpauze. Broodje eet ik daarna in 5 minuten of neem ik mee onderweg. 91 naar 88 kilo, niks veranderd aan mijn eten. Merk ook dat ik 's middags scherper ben, minder dip om 15 uur. Regenjas in de kast op kantoor voor als het regent, koptelefoon mee voor als mijn collega niet kan. Vraag me wel af: is alleen wandelen genoeg om echt af te vallen of moet ik op een gegeven moment meer gaan doen?

Elke avond rond 21 uur kreeg ik trek in chips of chocola. Dat was mijn zwakke punt. Sinds een maand eet ik om half 9 een bakje cottage cheese met een beetje honing en een handje blauwe bessen. Soms doe ik er wat gehakte walnoten bij. Per bakje zo'n 160 kcal en 14 gram eiwit. Dat is de helft van een zak chips en je zit echt vol. Die eiwitten zorgen ervoor dat je niet na een uur weer honger hebt. Ik koop de huismerk variant bij de Albert Heijn, kost 1,49 per bakje van 200 gram. Bij de Lidl is het nog goedkoper geloof ik. 87 naar 82 kilo in 6 weken en het enige dat ik veranderd heb is dit. Heeft iemand nog andere combinaties? Zoet of hartig maakt niet uit.

Hoi allemaal. Vorig jaar ben ik begonnen met 16:8, heb het 4 maanden volgehouden en 6 kilo kwijt geraakt. Ging echt goed, was gewend aan het ritme, niet meer zo'n honger 's ochtends. Toen werd ik ziek (3 weken griep en longontsteking) en daarna was het december met kerst en oud en nieuw. Ben volledig gestopt. Nu 3 maanden later heb ik 4 kilo terug en probeer ik weer te beginnen maar het lukt voor geen meter. De eerste keer ging het na een week al prima. Nu zit ik op dag 5 en heb ik om 10 uur al zo'n honger dat ik sta te trillen. Gisteren gehakt met brood om half 11 omdat ik het niet meer uithield. Mijn lichaam weet blijkbaar nog hoe het is om te ontbijten en wil dat terug. Heeft iemand dit ook meegemaakt? Dat de tweede keer moeilijker is dan de eerste? En hoe lang duurde het voor het weer normaal voelde?

Hallo, Ik ben 42 en heb de afgelopen 5 maanden 8 kilo afgevallen. Ging echt goed, buik is minder geworden, armen dunner, gezicht slanker. Maar die binnenkant van mijn bovenbenen, daar verandert gewoon niks. Ze schuren nog steeds tegen elkaar als ik een rok of jurkje aandoe en in de zomer is het echt niet te doen. Irritatie, rood, soms zelfs kapot. Dus ik loop al jaren alleen maar in broeken. Mijn moeder heeft het ook altijd gehad dus ik ben bang dat het gewoon genetisch is. Maar ik hoop dat iemand hier ervaring mee heeft. Gaat het vanzelf weg als ik nog meer afval of zit ik eraan vast? Nu weeg ik 72 bij 1m72. BMI is dus gewoon normaal maar die bovenbenen zijn nog steeds dik in vergelijking met de rest. Doet iemand specifieke oefeningen of is het echt een kwestie van nog meer kilo's kwijtraken?

Vorig jaar mei ging onze jongste het huis uit. Na 28 jaar kinderen was het ineens stil. Eerste maand veel gehuild, veel op de bank, veel te veel gegeten. Toen dacht ik: ik kan nu twee dingen doen. Nog dieper wegzakken of dit als kans zien. Ik koos het tweede. Begonnen met wandelen. Eerst 20 minuten rondje om het blok, nu loop ik elke ochtend een uur voor het werk. Kost niks, hoef nergens lid van te zijn. Het koken was de grote verandering. 28 jaar lang kookte ik voor 4-5 personen. Grote pannen, ruime porties, altijd genoeg want de kinderen moesten groeien. Ineens koken voor twee was even wennen. Maar het scheelt enorm. Geen restjes meer opeten, geen halve pan pasta die anders weg moet. 89 kilo in mei vorig jaar, vanmorgen 76,1 op de weegschaal. Maat 46 naar 40. Mijn man is 6 kilo kwijt zonder er moeite voor te doen, hij eet gewoon mee. Ik voel me beter dan op mijn 40e. Meer energie, beter slapen, knieen doen geen pijn meer bij de trap. Voor iedereen die hier leest en denkt dat het te laat is: ik ben 56 en het is nooit te laat.

Hoi allemaal, Ik ben 35 en moet eerlijk zeggen: ik haat sporten. Altijd al gehad. Op school was gym mijn ergste vak en sindsdien ben ik nooit meer een sportschool van binnen geweest. Of ja, 2 weken in januari, maar dat telt niet he. Ik ben van 86 naar 81 kilo gegaan in 4 maanden puur door minder te eten. Minder brood, meer groenten, kleinere porties 's avonds. Ging best lekker eigenlijk. Maar nu zit ik al 3 weken op 81 en er gebeurt niks meer. Iedereen in mijn omgeving zegt dat ik nu echt moet gaan bewegen. Maar ik kan mezelf er gewoon niet toe zetten. Hardlopen? Vergeet het. Sportschool? Liever niet. Zelfs wandelen vind ik saai eerlijk gezegd. Ik werk de hele week op kantoor dus 's avonds wil ik eigenlijk gewoon op de bank. Zijn er hier meer mensen die afvallen zonder te sporten? Of moet ik toch maar ergens doorbijten? Ik wil nog minstens 6 kilo kwijt maar het lukt niet meer met alleen eten aanpassen.

Ik dronk normaal zo'n 3-4 glazen sap per dag, cola light tussendoor en 's avonds een wijntje of twee. Nooit echt bij stilgestaan dat dat ertoe deed. Twee weken geleden dacht ik: laat ik eens ALLEEN water en kruidenthee drinken. Verder niks veranderd aan mijn eten, bewegen, niks. Na 14 dagen: 2,3 kilo lichter. Broek zit weer normaal. Ik slaap beter en dat opgeblazen gevoel na het eten is weg. Het gekke is dat je niet doorhebt hoeveel je drinkt. Pakjes sap zijn gewoon suiker. En wijn - 2 glazen is al snel 250 kcal. Doe dat 5x per week en je zit op 1250 extra per week. Eerste week was pittig, vooral dat wijntje missen 's avonds. Maar na dag 4-5 was het gewoon wennen. Nu drink ik zo'n 2 liter water en 3 koppen thee per dag. Heeft iemand dit ook gedaan? Ben benieuwd of het bij jullie ook zoveel scheelde.